ก
ทว่าจ้าวอี้กลับหงุดหงิดขึ้นมา
เห็นๆ อยู่ว่าทุกคนต่างไม่ถูกชะตากัน ยังทักทายกันอย่างวกไปวนมาอยู่ตรงนี้อีก สนุกหรือ?!
จนกระทั่งไทฮองไทเฮาข้ามเฉาไทเฮากับเฉาเซวียนไปเอ่ยถึงเรื่องที่สำนักหอดูดาวหลวงเตรียมวันไว้ให้เขากับไป๋ซู่เลือกหลายวัน และถามเขาว่ากำหนดวันได้แล้วหรือไม่ จ้าวอี้ก็ลุกขึ้นยืนอย่างทนไม่ไหวในที่สุด และเอ่ยว่า “เสด็จย่า เสด็จแม่ ไทฮองไท่เฟย นี่ก็สายแล้ว มีอะไรก็เก็บไว้เดี๋ยวค่อยคุยกัน! พวกท่านหวีพระเกศา ล้างพระพักตร์ และเปลี่ยนฉลองพระองค์ดีกว่า หลังจากเสวยพระกระยาหารเที่ยงก็พักผ่อนสักครู่”
ไทฮองไทเฮานึกถึงที่จ้าวอี้หงุดหงิดตอนขามา ก็รู้สึกว่าเรื่องบางเรื่องชักช้าไม่ได้ หากทุกคนแยกกันตอนนี้ และให้จ้าวอี้มีโอกาสคุยเรื่องแต่งงานของเจียงเซี่ยนกับเฉาไทเฮา และเฉาไทเฮาใช้เรื่องนี้ต่อรองกับจ้าวอี้ก็ยุ่งยากแล้ว…นางจึงเอ่ยกับเฉาไทเฮาทันทีว่า “ตรงนี้วุ่นวาย ข้าไปรับประทานอาหารเที่ยงที่ตำหนักอี๋อวิ๋นของเจ้าแล้วกัน”
———————————–
