้สึกได้แล้ว เขาคิดว่าหลี่เชียนกังวลที่จะกลับไปซานซี เขาจึงฉวยโอกาสตอนที่หลี่เชียนเหม่อลอยอยู่ตรงนี้เพียงลำพังมาหาหลี่เชียน กะว่าจะคุยกับเขาเรื่องที่ตระกูลหลี่กลับซานซี
“ท่านแม่ทัพ!” ตั้งแต่คำสั่งแต่งตั้งตำแหน่งของหลี่เชียนออกมา คนที่อยู่ข้างกายหลี่เชียนก็เปลี่ยนคำเรียกเขา “สองสามวันนี้ท่านกังวลอะไรอยู่กันแน่? หากเป็นเรื่องคน ซานซีเป็นสถานที่ที่ตระกูลหลี่ทำให้เจริญขึ้นมา ถึงแม้ตอนหลังคนที่ติดตามใต้เท้าจะถูกแบ่งสรรไปยังแต่ละฐานที่มั่นแล้ว แต่ถึงอย่างไรคนพวกนั้นก็หลุดพ้นจากความลำบากเพราะติดตามใต้เท้า เพียงแค่ใต้เท้าริเริ่ม คนมากมายก็จะมาพึ่งพาอาศัยตระกูลหลี่ หากเป็นเงิน ข้าคำนวณมาอย่างละเอียดแล้ว ย้ายกิจการที่อยู่ภายใต้ชื่อท่านทั้งหมดออกไป บวกกับรายได้ของพวกเราที่ฝูเจี้ยนสองสามปีนี้ ประคับประคองได้เจ็ดแปดปีโดยไม่มีปัญหาใดๆ ยิ่งกว่านั้นหลังจากท่านกับใต้เท้ารับตำแหน่ง พวกเรายังสามารถวางแผนเงินเดือนทหารส่วนหนึ่งได้เอง พอคิดแบบนี้ ก็สามารถประคับประครองได้อีกสองสามปี และหากสามารถหาเงินจากเฉาไทเฮาได้เล็กน้อย พวกเราก็ใช้ชีวิตสบายขึ้นแล้ว ส่วนหูอี่เหลียงผู้ว่าราชการมณฑลซานซีนี้ ข้าให้คนไปสืบแล้ว ถึงเขาจะเป็นคนดี แต่ไม่แน่อาจจะชอบเก็บสะสมภาพเขียนด้วยก็ได้? เพียงแค่พวกเราเอาใจด้วยสิ่งที่เขาชอบ ก็ไม่มีทางที่จะจัดการเขาไม่ได้ พวกเรากลับซานซีเวลานี้ เรียกได้ว่า ‘เวลา สถานที่ และความสามัคคีของผู้คน
