งเยว่ไปซื้อน้ำหอมกุหลาบที่ร้านแป้งทาหน้าที่ตรอกเป่าต้าตรอกชุ่ยฮวา
หลิวตงเยว่ไปอย่างงุนงง
และกลับมาบอกเจียงเซี่ยน “ร้านนั้นดูเหมือนจะค้าขายไม่ค่อยดี ข้าดมน้ำหอมกุหลาบก็ไม่ค่อยหอมเช่นกันขอรับ”
ความนัยที่แฝงในนั้นคือของที่นั่นคุณภาพไม่ดี ทำให้เจียงเซี่ยนหัวเราะ
ผ่านไปไม่กี่วัน ไช่ติ้งเซี่ยวน้องชายของไช่ติ้งจงจิ้นอันโหวถูกแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเป็นผู้บัญชาการฐานที่มั่นเทียนจิน
เจียงเซี่ยนแทบจะอดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้
ไช่ติ้งเซี่ยวก็เป็นคนของจ้าวอี้เช่นกัน เพียงแต่ชาติก่อนเขาไม่ได้โชคดีขนาดนี้ ตระกูลเจียงไม่ได้ยกฐานที่มั่นเทียนจินให้ เขาถูกแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเป็นแม่ทัพเมืองเซวียน สองปีที่จ้าวอี้ว่าราชการด้วยตนเอง ชนกลุ่มน้อยทางเหนือรุกราน เขาหวาดกลัวชนกลุ่มน้อยทางเหนือจนทิ้งเมืองหนีไป หากไม่ใช่ว่าหยางเหวินอิงแม่ทัพโหยวจีใต้บังคับบัญชาของเขานำทัพเผชิญกับอันตราย เมืองเซวียนก็เกือบจะถูกชนกลุ่มน้อยทางเหนือทำลายเมือง จ้าวอี้เหมือนสติเลอะเลือน ไม่เพียงแต่ไม่ฆ่าไช่ติ้งเซี่ยว ทว่ายังคล้อยตามคำพูดของไช่ติ้งเซี่ยวตอนที่กำลังตำหนิและซักถามเขา แค่ปลดตำแหน่งแม่ทัพของไช่ติ้งเซี่ยว และให้ไช่ติ้งเซี่ยวไปดำรงตำแหน่งรองที่ค่ายทหารภูเขาตะวันตก หลังจากไช่ติ้งเซี่ยวอยู่ที่ค่ายทหารภูเขาตะวันตกได้ไม่กี่ปี กลับมีคนแนะนำให้ไช่ติ้งเซี่ยวดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการค่ายทหารภูเขาตะวันตก หากไม่ใช่ว่าเจียงลวี่เตือนนาง
