ว่าให้เห็นแก่ไป๋ซู่ นางก็อาจจะอนุมัติจริงๆ ก็ได้…และถึงเวลานั้นนางก็คอยดูขุนนางทั้งราชสำนักหัวเราะเยาะนางได้เลย!
จะเห็นได้ว่าไช่ติ้งเซี่ยวผู้นี้เป็นคนที่หาช่องทางประจบผู้มีอำนาจเพื่อแสวงหาผลประโยชน์ให้ตนเองเก่งแค่ไหน แล้วก็มองออกได้เช่นกันว่าเขาเป็นคนที่ไร้ความสามารถในด้านการทหาร
ไม่รู้ว่าที่เลือกคนๆ นี้…ลุงของนางเป็นคนแนะนำหรือเป็นความคิดของจ้าวอี้เอง
แล้วยังหยางเหวินอิงนั่น ถึงแม้ตอนนั้นเขาจะพยายามกอบกู้สถานการณ์อันตรายอย่างสุดกำลังและแก้ไขสถานการณ์ทั้งหมดจนพลิกกลับมาเป็นฝ่ายชนะได้ ทว่าสุดท้ายเหมือนจะไม่ค่อยดีนัก ตอนที่นางส่งคนไปสอบถามเรื่องคนๆ นี้ เขาก็กระดูกสันหลังหัก เพราะตกลงมาจากหลังม้าและนอนติดเตียงมาสามปีแล้ว
ตอนนั้นนางก็รู้สึกว่าแปลกแล้ว ตามหลักหยางเหวินอิงน่าจะขี่ม้าเก่งมาก แล้วก็มีม้าศึกของตนเอง จู่ๆ จะตกลงมาจากหลังม้าได้อย่างไร แถมยังตกลงมาจนกระดูกสันหลังหัก
ทว่าตอนนั้นไม่รู้ว่านางมีเรื่องต้องทำตั้งเท่าไร จะมีกะจิตกะใจไปสนใจแม่ทัพโหยวจีเล็กๆ คนหนึ่ง เรื่องของหยางเหวินอิงนั้น พอได้ยินก็สนใจพักหนึ่งก็ผ่านไปแล้ว
ตอนนี้หยางเหวินอิงยังไม่มีชื่อเสียง นางต้องแนะนำคนๆ นี้ให้หลี่เชียนหรือไม่?
เจียงเซี่ยนลังเลอยู่ ตอนที่ไปรับประทานอาหารเที่ยงที่ตำหนักของไทฮองไทเฮาก็ยังคงเหม่อลอยเล็กน้อย หลังมื้ออาหารไปดื่มชาเป็นเพื่อนไทฮองไทเฮาที่ห้องพักผ่อน ไทฮองไทเฮาพูดกับนาง นางก็ไม่ทันได้สัง
