าจ้าวอี้จะตกลงอย่างเร็วมาก แถมยังตั้งใจมาถามไทฮองไทเฮาโดยเฉพาะด้วยว่าอยากจะดูโคมไฟที่ไหน
ไทฮองไทเฮาคิดว่าถนนฉางอันอยู่ค่อนข้างใกล้กับวังหลวง จึงตัดสินใจเลือกถนนฉางอัน
—
ถึงวันที่สิบหกเดือนหนึ่ง ถนนฉางอันก็สร้างจุดชมทิวทัศน์ตรงที่ใกล้กับแม่น้ำหยกและสะพานเหนือ และปิดถนนครึ่งสาย ไทฮองไทเฮากับฮ่องเต้ร่วมสุขกับประชาชน และชมเทศกาลโคมไฟด้วยกัน
ไทฮองไทเฮาห่อตัวด้วยเสื้อคลุมหนังเตียวสีดำ สวมผ้าคาดหน้าผากขนจิ้งจอกสีขาว ถือเตาอุ่นมือที่ลงยาและนอนตะแคงอยู่ในจุดชมทิวทัศน์ที่ล้อมด้วยม่านหนังสามด้าน คุยเรื่องตลกกับเหล่าสตรีบรรดาศักดิ์ที่รับราชโองการให้มาอยู่เป็นเพื่อนและพาผู้ดูแลมาด้วย เวลาว่างที่เหลือถึงจะว่างเงยหน้าดูทะเลโคมไฟที่สว่างไสวราวกับทะเลดาวบนถนนฉางอันสักครั้ง
เจียงเซี่ยนที่อยู่เป็นเพื่อนข้างๆ แลกเปลี่ยนสายตากับไป๋ซู่อย่างจนใจครั้งหนึ่ง
นางก็รู้ว่าสุดท้ายแล้วการชมโคมไฟก็เป็นเพียงการให้ไทฮองไทเฮาเปลี่ยนสถานที่คุยเล่นกับสตรีบรรดาศักดิ์ข้างในเหล่านั้นเท่านั้น
งั้นอยู่ที่วังฉือหนิงยังดีเสียกว่า
อย่างน้อยในวังฉือหนิงก็จุดเตาไฟใต้ตำหนักคลายหนาว และอุ่นราวกับฤดูใบไม้ผลิ
ที่นี่ต่อให้อุ่นแค่ไหนก็เป็นเพียงจุดชมทิวทัศน์ที่สร้างขึ้นมาชั่วคราวเท่านั้น แขวนม่านหนังแล้วก็มีลมหนาวลอดเข้ามาอยู่ดี
หากรู้ว่าเป็นแบบนี้ตั้งแต่แรก ก็ไม่โน้มน้าวให้ไทฮองไทเฮาออกมาแล้ว
เจียงเซี่ยนมองเหล่าสตรีบรรดาศักดิ์ที่หนาว