องเจ้าสักหน่อย และคุยเรื่องส่วนตัวกับแม่ของเจ้า เจ้าอย่าลืมล่ะ ตอนที่อยู่ภูเขาวั่นโซ่ว ใครเป็นคนยุให้ข้าไปดูกายกรรมที่ตำหนักเที่ยวหย่วน”
หานถงซินกับไช่หรูอี้สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
แต่เจียงเซี่ยนก็ไม่อยากอยู่บนจุดชมทิวทัศน์นี้อีกต่อไปแล้วเช่นกัน จึงเรียกไป๋ซู่ “พวกเราเปลี่ยนที่ดูการละเล่นบนน้ำแข็งกันเถอะ”
ต่อหน้าทุกคน ต่อให้เจียงเซี่ยนผิด ไป๋ซู่ก็จะทำตามนางอยู่ดี
นางเรียกนางในเข้ามาช่วยพวกนางสวมเสื้อคลุมกับหมวกม่านตาข่ายทันที
คุณหนูสกุลซูเห็นว่าเรื่องราวร้าวฉานแล้วจึงรีบเข้ามาเตือน
เจียงเซี่ยนเอ่ยอย่างยับยั้งอารมณ์ของตนเองไว้ได้แล้วว่า “ขอบคุณความหวังดีของเจ้ามาก ข้าก็เป็นคนเจ้าอารมณ์เช่นกัน เวลาโกรธก็ควบคุมตนเองไม่ค่อยได้ แต่พอได้ระบายความโกรธนี้ออกไปก็ลืมแล้ว หากมีตรงไหนล่วงเกินเจ้า ก็ขอให้เจ้าอภัยให้ด้วย”
คืนคำพูดของไช่หรูอี้ให้ไช่หรูอี้เหมือนเดิม ทำให้ไช่หรูอี้ที่เดิมทีคิดจะเข้ามาเตือนเจียงเซี่ยนอึ้งไปตรงนั้น และกลืนไม่เข้าคายไม่ออก
คุณหนูซูเห็นสถานการณ์ก็ลอบถอนหายใจ และถอยไปอยู่ข้างๆ
ทุกคนมองเจียงเซี่ยนกับไป๋ซู่ออกไปจากจุดชมทิวทัศน์อย่างจนปัญญา
———————–
