่งนี้เท่านั้นที่มีปัญหา ทุกหน่วยงานที่รับใช้ฮ่องเต้และเชื้อพระวงศ์ร่วมแรงร่วมใจกันเช่นนี้ ต่อให้ข้ามีวิธีที่ดีแค่ไหน ก็ทำได้เพียงร้อนใจแต่ทำอะไรไม่ได้ ไม่อย่างนั้น เหตุใดฮ่องเต้แต่ละสมัยในอดีตถึงให้ขันทีอยู่ในตำแหน่งสำคัญล่ะ? พวกเขาเห็นฮ่องเต้มาตั้งแต่เด็กจนโต แล้วก็เพราะไร้ที่พึ่งพิง พวกเขาจึงจำเป็นต้องพึ่งพาฮ่องเต้เพื่อความอยู่รอด เหมือนกับผลประโยชน์ของฮ่องเต้ เวลาที่เหล่าราชเลขาธิการจากสำนักราชเลขาธิการร่วมแรงร่วมใจกัน ก็มีแต่พวกเขาที่ถึงจะสู้ตายก็จะยืนอยู่ฝ่ายเดียวกับฮ่องเต้ และสู้กับเหล่าราชเลขาธิการจากสำนักราชเลขาธิการ …อันที่จริง ฮ่องเต้ก็ไม่ได้เป็นง่ายขนาดนั้นเช่นกัน!”
เหมือนกับนางในตอนนั้นทุกประการ
ในเมื่อหลี่เชียนมองธรรมเนียมที่ไม่ดีของกองกำลังทหารในเวลานี้ออกอย่างทะลุปรุโปร่ง ก็ต้องเข้าใจคำพูดของเจียงเซี่ยนได้อย่างแน่นอน
ตอนที่เขามองเจียงเซี่ยนเอ่ยเรื่องพวกนี้ จิตใจก็หดหู่เล็กน้อย แล้วก็ยิ้มพลางเอ่ยเสียงดังว่า “ข้าคิดว่าท่านคิดถูกแล้วที่ไม่เป็นฮองเฮา”
เจียงเซี่ยนหัวเราะออกมา และเอ่ยอย่างมีความสุขและสบายใจมากว่า “ต่อไปเจ้าอย่าถามว่าข้าจะแต่งงานกับจ้าวอี้หรือไม่อีกเด็ดขาด”
หลี่เชียนพยักหน้า และรับประกันอย่างจริงจังมาก “ข้าจำได้แล้ว”
ทำให้เจียงเซี่ยนหัวเราะไปอีกพักหนึ่ง
หลี่เชียนเอ่ยว่า “ท่านคิดจะแต่งงานไปอยู่ที่ไกลๆ หรือไม่? แบบนี้ก็ไม่จำเป็นต้องเข้าวังไปคารวะฝ่าบาทกับฮองเ
