เจียงเซี่ยนตัดสินใจลองสืบเรื่องของหลิวชิงหมิง
งานนี้มอบให้ให้หลิวตงเยว่จัดการ
หลังจากนั้นเพียงสองวันหลิวตงเยว่มารายงานนาง เจียงเซี่ยนตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก
นึกไม่ถึงว่าหลิวชิงหมิงจะใช้เส้นสายของคนสกุลฟางเข้าท้องพระคลัง
ตอนนั้นเจียงเซี่ยนกำลังทาเล็บอยู่บนเตียงอุ่นหลังใหญ่ใกล้หน้าต่าง พอได้ยินก็ลุกขึ้นมานั่งทันที จนนางในที่ทาเล็บให้นางเกือบจะทำน้ำดอกเทียนเปื้อนบนนิ้วของนาง
“เจ้าไม่ได้สืบมาผิดใช่หรือไม่?” เจียงเซี่ยนเบิกตาโต “แม่นมฟางแนะนำหลิวชิงหมิง? หลิวชิงหมิงเข้าท้องพระคลังผ่านใครนะ?”
คนในวังต่างคิดว่าคนสกุลฟางไปเยี่ยมสามีที่รับราชการอยู่ที่เป่าติ้งกับลูกชาย ทว่ามีเพียงนางกับจ้าวอี้ที่รู้เบื้องหลัง ตอนนี้จ้าวอี้กำลังตามหาคนสกุลฟางทั่วทุกที่ แล้วนางจะเป็นคนแนะนำหลิวชิงหมิงให้จ้าวอี้ได้อย่างไร?
หลิวตงเยว่เห็นเจียงเซี่ยนไม่พอใจกับคำตอบนี้ ก็อดที่จะทำหน้ากลุ้มใจไม่ได้ และเอ่ยว่า “ท่านหญิง ข้าสืบมาแน่ชัดแล้วจริงๆ ขอรับ หลิวชิงหมิงผู้นี้แม่นมฟางเป็นคนแนะนำเข้ามา ขันทีตู้แห่งวังเฉียนชิงเป็นคนจัดการเองกับมือ เพื่อเรื่องนี้ ข้ายังตั้งใจไปพบขันทีตู้มาโดยเฉพาะด้วย ข้าแสร้งทำเป็นเอ่ยถึงเรื่องของหลิวชิงหมิงโดยไม่ได้ตั้งใจ ขันทีตู้ยังบอกข้าว่าหลิวชิงหมิงเคยช่วยแม่นมฟางตอนที่นางลำบากไว้ไม่น้อย และยังบอกข้าอีกว่า เรื่องที่ให้เขาเข้าท้องพระคลัง เป็นพระราชประสงค์ของฝ่าบาท…”
เรื่องนี้ทำให้เจียงเซี่ยน
