เป็นเรื่องปกติที่หัวหน้าขันทีที่เข้าวังมาใหม่จะเข้าพบผู้ที่มีอำนาจและมีฐานะในวัง เพื่อให้เข้ากับคนในวังได้อย่างเร็วที่สุด แต่คนที่มาประจบประแจงเจียงเซี่ยนถึงที่นี่…เจียงเซี่ยนเป็นคนมาสองชาติ ก็เพิ่งจะเจอเป็นครั้งแรก
นางอดที่จะมองหลิวชิงหมิงอย่างงุนงงไม่ได้
ทว่าหลิวชิงหมิงกลับเหมือนดูไม่ออก เขายิ้มอย่างประจบและเอาใจ พอมอบของให้เจียงเซี่ยนแล้วก็ขอลากลับ
อย่าว่าแต่เจียงเซี่ยนเลย แม้แต่หลิวตงเยว่ก็จับต้นชนปลายไม่ถูก และเสนอเองว่า “ท่านหญิง จะให้ข้าลองสืบว่าหลิวชิงหมิงผู้นี้มีความเป็นมาอย่างไรกันแน่ไหมขอรับ?”
“ช่างเถอะ!” เจียงเซี่ยนรู้สึกว่าตอนนี้ตนเองวุ่นวายพอแล้ว หากเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับพวกหัวหน้าขันทีอีกสุดท้ายจะเกิดอะไรขึ้น?
ยิ่งไปกว่านั้นหลิวชิงหมิงมาพบนางอย่างประจบประแจงเช่นนี้ อาจจะเพื่อบอกนางว่าเขาจะไม่พูดเรื่องที่นางไปฝ่ายซักล้างออกมาก็ได้…
“เจ้าคอยดูไว้หน่อยก็พอแล้ว” เจียงเซี่ยนสั่งหลิวตงเยว่ “อย่าให้เกิดอะไรขึ้นจนลากพวกเราเข้าไปพัวพันด้วย”
หลิวตงเยว่ยิ้มพลางรับปากอย่างนอบน้อม แล้วเอ่ยถึงบ้านที่มีน้ำพุร้อนที่ซื้อเมื่อหลายวันก่อนกับเจียงเซี่ยนอย่างระมัดระวัง “สองวันนี้ฝนตก อากาศชื้น กำแพงจึงยังทาปูนขาวไม่ได้ชั่วคราว แต่ข้าเก็บของเรียบร้อยแล้ว ก็รอให้ท่านหญิงไปดูขอรับ…”
เจ้าของบ้านเดิมทิ้งเครื่องเรือนที่ใหญ่และเทอะทะเอาไว้จำนวนหนึ่ง หลายชิ้นแกะสลักจากไม้สีทองหรือไม้สาลี่ คำนวณดูแล
