งจี่เต้า เขาคิดว่าสามารถเรียกคนเข้าวังมาอยู่เป็นเพื่อนเจ้าจำนวนหนึ่งได้ ข้าคิดว่าท่านหญิงชิงอี๋ของอ๋องเจี่ยนก็ไม่เลว นอกจากนี้จวนจิ้นอันโหว จวนอันกั๋วกง จวนอันลู่โหว…คนพวกนี้ก็ไม่เลวเช่นกัน…”
เจียงเซี่ยนได้ยินก็ขมวดคิ้ว และเอ่ยว่า “หม่อมฉันเข้ากับหานถงซินไม่ได้มาตั้งแต่เด็ก ฝ่าบาทยังจะเรียกนางเข้าวังมาอยู่เป็นเพื่อนหม่อมฉันอย่างนั้นหรือ? นี่ฝ่าบาทอยากให้หม่อมฉันดีใจหรืออยากให้หม่อมฉันโมโหกันแน่?”
จ้าวอี้เอ่ยว่า “ข้าก็รู้สึกไม่ค่อยดีเหมือนกัน แต่ที่วังจี่เต้าพูดก็มีเหตุผล…”
เรื่องในวังหลังเกี่ยวอะไรกับวังจี่เต้าด้วยล่ะ?
ความคิดแล่นผ่านไป เจียงเซี่ยนก็เข้าใจทันที
วังจี่เต้ากำลังเลือกฮองเฮาให้จ้าวอี้!
ทว่าภายนอก…เจียงเซี่ยนอดที่จะยิ้มเยาะไม่ได้ และเอ่ยว่า “ฝ่าบาทไม่ต้องคิดเรื่องนั้นแล้วเพคะ เสด็จยายตรัสแล้วว่าจะให้จ่างจูอยู่ฉลองปีใหม่ในวัง ดังนั้นไว้หลังปีใหม่ค่อยว่ากันเถอะ! ส่วนวังจี่เต้า ฝ่าบาทอย่าโทษว่าหม่อมฉันไม่เตือนฝ่าบาท ฝ่าบาทตรัสกับหม่อมฉันสองประโยค ก็เอ่ยถึงวังจี่เต้าสองครั้งแล้ว คนที่รู้จะบอกว่าเขาเป็นขุนนางคนสนิทของฝ่าบาท แต่คนที่ไม่รู้จะคิดว่าฝ่าบาทเป็นขุนนางของเขานะเพคะ! ต่อไปฝ่าบาทเอ่ยถึงเขาต่อหน้าหม่อมฉันให้น้อยๆ หน่อย!”
——————
