ฮูหยินเป่ยติ้งโหวพูดจาอย่างมีนัยยะ แอบสื่อว่าเจียงเจิ้นหยวนช่วยฮ่องเต้ว่าราชการด้วยตนเอง ปรากฏว่าสุดท้ายฮ่องเต้ก็ยังคงปฏิบัติกับเฉาไทเฮามารดาของตนเองอย่างดี เจียงเจิ้นหยวนถูกฮ่องเต้วางไว้ข้างๆ เหมือนของไร้ค่าแล้ว และคงกลัวว่าฮ่องเต้จะเป็นภัยต่อเขา จึงยุยงให้เป่ยติ้งโหวจัดการเรื่องแต่งงานของไป๋ซู่ให้เรียบร้อย
เป่ยติ้งโหวได้ยินก็รู้สึกไม่สบายใจมาก และเอ่ยว่า “เจ้าพูดอะไรน่ะ? ตอนนั้นที่ท่านป้าทำให้คนสกุลอันเสียหน้าในงานเลี้ยงเทศกาลไหว้พระจันทร์ เพราะริษยาคนสกุลอัน และฮ่องเต้เซี่ยวจงจะฆ่าท่านป้า ตอนที่ไทฮองไทเฮาออกหน้าช่วยชีวิตท่านป้า ตระกูลไป๋ของพวกเราก็แยกจากตระกูลหวังไม่ได้แล้ว ตอนนี้เจ้าอยากตัดขาด สายไปแล้ว! ยิ่งไปกว่านั้นหลายปีมานี้ หากจวนเป่ยติ้งโหวไม่มีไทฮองไทเฮากับจวนเจิ้นกั๋วกงคอยปกป้อง พวกเราจะได้อยู่อย่างสงบสุขและปลอดภัยแบบนี้หรือ?”
“ฮ่องเต้พระองค์ก่อนสังหารพระญาติที่สร้างคุณูปการให้แคว้นอย่างใหญ่หลวงไปเท่าไร เจ้าไม่รู้อย่างนั้นหรือ?”
“เวลานี้เฉาไทเฮายังมีอำนาจหลงเหลืออยู่ บางครั้งฝ่าบาทจึงยังต้องยอมก้มหัวให้เฉาไทเฮา พวกเราที่เป็นขุนนางก็จำเป็นต้องคิดหาทางฟื้นฟูความสัมพันธ์กับเฉาไทเฮา เพราะถ้าถึงเวลาหากฝ่าบาทกับเฉาไทเฮาไม่คืนดีกัน พวกเราที่ช่วยฝ่าบาทว่าราชการด้วยพระองค์เองก็คงจะกลายเป็นขุนนางที่ต้องโทษฐานยุยงฮ่องเต้กับไทเฮาให้แตกคอกัน”
“ข้าคิดว่าจ่างจูได้แต่งงานกับเฉาเซวียน
