ยวัตรของฮ่องเต้ในวัง’…”
ตอนนั้นเฉาไทเฮาคิดไม่ถึงด้วยซ้ำว่าตนเองจะอยู่ที่ภูเขาวั่นโซ่วต่อ ตราประทับแทนตัวฮองเฮาจึงยังอยู่ในวัง
ในที่สุดเฉาไทเฮาก็เดินมาถึงขั้นนี้
เจียงเซี่ยนโล่งอก
แต่ไทฮองไท่เฟยกลับหน้าซีด
นางไม่รู้ว่าแม่นมฟางตั้งท้องลูกของจ้าวอี้อยู่
ทว่าหลังจากเกิดเรื่องขึ้นไทฮองไทเฮาก็ยังอดไม่ได้ที่จะบอกไทฮองไท่เฟยที่อยู่กับตนเองมาเกือบห้าสิบปี
แต่ก่อนหน้านี้ซ่งเสียนอี๋ถูกเจียงเซี่ยนรั้งไว้ที่วังฉือหนิงตลอด อายุครรภ์น้อยยังบอกได้ว่าดูไม่ออก ทว่าเวลานี้เด็กเจ็ดเดือนกว่าแล้ว ไม่มีทางที่จะดูไม่ออก
นั่นก็หมายความว่า เด็กคนนี้เป็นลูกของคนสกุลฟาง
แต่ตอนนี้กลับถูกเฉาไทเฮาบอกว่าเป็นลูกของซ่งเสียนอี๋ไปแล้ว
เด็กเป็นลูกของคนสกุลฟางก็คลอดออกมาไม่ได้ ต่อให้คลอดออกมาแล้วก็ต้องปิดบังชาติกำเนิดอย่างมิดชิด และบันทึกชื่อลงในบันทึกลำดับการสืบเชื้อสายประจำราชวงศ์ไม่ได้เช่นกัน
เด็กเป็นลูกของซ่งเสียนอี๋ก็จะกลายเป็นลูกชายคนโตที่เกิดจากสนมของฮ่องเต้ หากฮองเฮาไม่มีลูก เขาจะเป็นผู้สืบทอดบัลลังก์
นี่เฉาไทเฮาคิดจะทำอะไร?
ตอนที่ซุนเต๋อกงขอตราประทับของฮองเฮาจากไทฮองไทเฮา นางยังไม่ทันได้คิด…ทว่าเวลานี้กลับเข้าใจเจตนาของเฉาไทเฮาอย่างสิ้นเชิงแล้ว
นี่จะไม่ทำให้สายเลือดของราชวงศ์มั่วไปหมดหรือ?
ผ้าเช็ดหน้าพันปลายนิ้วของไทฮองไท่เฟยรอบแล้วรอบเล่า
มีแต่ไป๋ซู่ที่ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น จึงแอบกระซิบกับเจียงเซี่ยนเสียงเ