ตอนบ่ายยามโหย่ว พ่อลูกสกุลหลี่กลับไปแล้ว เจียงเจิ้นหยวนรับประทานอาหารเย็นเป็นเพื่อนเจียงเซี่ยนที่เรือนของสตรี
เจียงเซี่ยนถามท่านลุง “หลี่ฉางชิงเป็นคนอย่างไรเจ้าคะ?”
เจียงเจิ้นหยวนครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ และเอ่ยว่า “เป็นคนฉลาดมาก อดทน แล้วก็วิเคราะห์และประเมินสถานการณ์ได้ดีเช่นกัน ดูเหมือนกล้าได้กล้าเสีย ความจริงแล้วละเอียดรอบคอบ คาดเดาเจตนาของคนอื่นเก่ง ไม่ธรรมดามากทีเดียว!”
หากลุงของนางพูดแบบนี้ แสดงว่าหลี่ฉางชิงก็เป็นคนที่มีความสามารถโดดเด่นคนหนึ่ง
เจียงเซี่ยนแปลกใจมาก
ชาติก่อนหลี่ฉางชิงกลับถอนตัวออกจากตำแหน่งหัวหน้าครอบครัวตอนอายุสามสิบสี่สิบปี และหลังจากนั้นก็ไม่เคยปรากฏตัวต่อหน้าสาธารณชนเลย เป็นเพราะอะไรกัน?
เจียงเซี่ยนอยากรู้นัก
วันรุ่งขึ้นครอบครัวของเจียงจ้งมาถึงก่อน เจียงจ้งกับบิดาอยู่คุยเป็นเพื่อนเจียงเจิ้นหยวนที่โถงบุปผา ส่วนอาสะใภ้สิบหกมาคารวะฮูหยินเจียงสกุลฝางกับเจียงเซี่ยน
เมื่อก่อนเจียงเซี่ยนกลับจวนไม่บ่อย ก็ยิ่งได้เจออาสะใภ้สิบหกน้อย จึงจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่านางหน้าตาอย่างไร
นางคารวะตอบด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม พลางสังเกตแม่ของเจียงจ้ง และเอ่ยว่า “ข้ากลับบ้านมา ก็เป็นผู้หญิงของตระกูลเจียง ท่านอาสะใภ้สิบหกไม่จำเป็นต้องมากพิธี ทำแบบนี้กลับจะทำให้ข้าไม่สบายใจ”