แม่ของเจียงจ้งดูสาวมาก ท่าทางอายุเพียงยี่สิบห้ายี่สิบหกปี รูปร่างปานกลาง ใบหน้ากลม ผิวขาวผ่อง ดวงตาสีดำสนิท รอยยิ้มอ่อนโยน ดูเป็นคนนิสัยดีตั้งแต่แรกเห็น
บางทีอาจจะเพราะติดต่อกันน้อยเกินไป พออยู่ต่อหน้าเจียงเซี่ยนนางจึงแลดูระมัดระวังเป็นอย่างมาก นางพยักหน้าให้เจียงเซี่ยนอย่างประหม่า แล้วก็นั่งปอกส้มให้เจียงเซี่ยนอยู่ข้างๆ อย่างเงียบๆ
ฮูหยินเจียงที่กำลังสั่งแม่บ้านว่าอีกเดี๋ยวอาหารทั้งหมดต้องใส่เกลือและน้ำมันให้น้อยหน่อยเห็นแล้วก็รีบเอ่ยว่า “อาสะใภ้สิบหก เป่าหนิงกินสิ่งนี้ไม่ได้”
แม่ของเจียงจ้งหน้าแดงขึ้นมาทันที และพึมพำอย่างไม่รู้จะพูดอะไรดี
เจียงเซี่ยนรีบอธิบายว่า “ท่านอาสะใภ้สิบหก หน้าหนาวข้ากินของเย็นไม่ได้ แล้วก็กลัวจะเป็นร้อนในด้วย ไม่งั้นท่านชงขนมฝูให้ข้ากินดีกว่า? ข้าชอบกินอันนั้น ส่วนอันนี้ท่านก็กินเถอะ”
แม่ของเจียงจ้งมองนางอย่างซาบซึ้ง แล้วหันไปชงขนมฝูให้นาง
เจียงเซี่ยนค่อยๆ ดื่มน้ำขนมฝูที่มีรสหวานเล็กน้อย
มีเด็กน้อยเลิกม่านขึ้นและวิ่งเข้ามา
นางสวมเสื้อผ้าสวยหรูสีแดงเข้ม คอเสื้อกับชายแขนเสื้อต่างขลิบด้วยขนอ่อนนุ่มสีขาว หน้าอ้วนกลมและขาวมาก ดูเหมือนเด็กที่วาดอยู่ในภาพวาดที่ติดตอนช่วงปีใหม่ น่ารักมากทีเดียว
สัญชาตญาณของเจียงเซี่ยนทำให้นางคิดว่านี่น่าจะเจียงอวิ้นน้องสาวของเจียงหาน
ไม่งั้นก็ไม่มีใครกล้าวิ่งเข้ามาแบบนี้แล้ว
นางไม่เคยเจอเจียงอวิ้นตอนเด็ก
