ระหว่างทางป้าสะใภ้ใหญ่ก็พูดถึงงานเลี้ยงของสมาชิกในครอบครัวครั้งนี้ “เป็นความคิดของลุงเจ้า บอกว่าปีนี้หาได้ยากที่จะอยู่กันทุกคน และยังเชิญครอบครัวของอาเจ็ดกับอาสิบหกมาด้วย”
ตระกูลเจียงจัดลำดับตามอายุของคนในรุ่นเดียวกัน อาเจ็ดเป็นบิดาของเจียงหาน อาสิบหกเป็นบิดาของเจียงจ้ง เจียงหานปีนี้อายุสิบห้าปี แม่แท้ๆ เสียชีวิตไปก่อนวัยอันควร แม่เลี้ยงยังน้องสาวอีกคนหนึ่งชื่อเจียงอวิ้น ปีนี้อายุเจ็ดขวบ แต่เจียงจ้งเป็นลูกชายเพียงคนเดียวของครอบครัว ปีนี้อายุสิบสามปี ปีเดียวกับเจียงเซี่ยน
เจียงเซี่ยนยิ้มและเอ่ยว่า “ทำไมครั้งนี้ท่านลุงถึงมีความสุขมากขนาดนี้?”
ฝางจื่อชิงเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “หลังจากเฉาไทเฮาประทับที่ภูเขาวั่นโซ่ว ลุงใหญ่ของเจ้าก็อารมณ์ดีมากมาตลอด ไม่กี่วันก่อนยังอารมณ์ดีมากจนไปเฟิงไถมารอบหนึ่ง ซื้อส้มจี๊ดกับดอกดารารัตน์กลับมาเยอะมาก บอกว่าตอนที่ฉลองปีใหม่ปีนี้ก็ต้องให้บรรยากาศคึกคักและฉลองด้วยกันสามครอบครัวเหมือนเดิม!”
“คนเยอะก็ย่อมคึกคักหน่อย” เจียงเซี่ยนเอ่ยพลางระลึกความทรงจำ “มีอยู่ปีหนึ่งที่พวกเราสามครอบครัวฉลองปีใหม่ด้วยกัน ท่านลุงใหญ่ยังบอกให้พวกเราทำโคมไฟที่ตกแต่งสีสันสวยงาม และจัดเทศกาลโคมไฟในบ้านด้วย!”
“เขาก็ชอบพาพวกเจ้าทำอะไรตามใจชอบ” ฝางจื่อชิงพึมพำ ทว่าในน้ำเสียงกลับมีความสุขและความภาคภูมิใจจนปิดไม่มิด
มีคนแบบนี้ชอบตนเองคงจะรู้สึกมีความสุขมาก แต่ก็หาได้ยากมากเช่นกันกระมัง?
เจ
