ฮูหยินเจิ้นกั๋วกงสกุลฝางส่งสาส์นเข้ามาว่า อยากรับเจียงเซี่ยนกลับไปฉลองเทศกาลล่าปาที่จวนเจิ้นกั๋วกง
แม้ไทฮองไทเฮาจะไม่อยากให้ไป ทว่าก็ยังอนุญาต
ถึงเวลานั้นไป๋ซู่ก็จะกลับบ้านเหมือนกัน วังฉือหนิงก็เหลือเพียงไทฮองไทเฮาและไทฮองไท่เฟยแล้ว
เจียงเซี่ยนคิดแล้วก็รู้สึกโดดเดี่ยว นางจึงนัดกับไป๋ซู่ว่าวันที่แปดกินโจ๊กล่าปาแล้วจะกลับวังมารับประทานอาหารค่ำพร้อมกับไทฮองไทเฮาและไทฮองไท่เฟย
———————————–
[1] บ่าวสาวเข้าหอแล้ว โยนแม่สื่อข้ามกำแพง หมายถึง หลังแต่งงานก็ลืมแม่สื่อไปอย่างง่ายดาย[2] จานฝนหมึกเถา จานฝนหมึกที่ทำจากหินสีเขียวคุณภาพดีจากแม่น้ำเถา[3] จานฝนหมึกตวน จานฝนหมึกที่ทำจากหินลำธารตวน อำเภอเกาเย่า[4] เทศกาลล่าปา ตรงกับวันที่ 8 เดือน 12 ตามปฏิทินจันทรคติของจีน
[1] บ่าวสาวเข้าหอแล้ว โยนแม่สื่อข้ามกำแพง หมายถึง หลังแต่งงานก็ลืมแม่สื่อไปอย่างง่ายดาย
[2] จานฝนหมึกเถา จานฝนหมึกที่ทำจากหินสีเขียวคุณภาพดีจากแม่น้ำเถา
[3] จานฝนหมึกตวน จานฝนหมึกที่ทำจากหินลำธารตวน อำเภอเกาเย่า
[4] เทศกาลล่าปา ตรงกับวันที่ 8 เดือน 12 ตามปฏิทินจันทรคติของจีน
