ชาติก่อนตอนที่เจียงเซี่ยนเป็นท่านหญิงอยู่ในวัง คุณหนูใหญ่ไช่ไม่มีโอกาสได้รู้จักนาง ตอนที่เจียงเซี่ยนเป็นฮองเฮา คุณหนูใหญ่ไช่ก็แต่งงานแล้ว จึงไม่มีสิทธิรู้จักนาง ดังนั้นเจียงเซี่ยนจึงไม่คุ้นเคยกับคุณหนูใหญ่ไช่แม้แต่นิดเดียว หากไม่ใช่ว่าคุณหนูใหญ่ไช่เคยก่อเรื่องพวกนั้นขึ้นมา และเคยเป็นพี่สาวของสามีไป๋ซู่ เจียงเซี่ยนก็คงจะจำคนๆ นี้ไม่ได้ด้วยซ้ำ ส่วนหานถงซินนั้น ไม่ว่าจะเป็นชาติก่อนหรือชาตินี้ก็พูดจาเอะอะเสียงดังจนน่ารำคาญ เจียงเซี่ยนไม่ค่อยมีความอดทนกับนางมากนักเช่นกัน
พอได้ยินว่าหานถงซินกับคุณหนูใหญ่ไช่มาเยี่ยมนาง นางก็รู้สึกว่าจะแต่งตัวใหม่เพื่อเจอสองคนนี้ก็ยุ่งยากเกินไป จึงปฏิเสธไปทันที “บอกไปว่าข้าหลับแล้ว ไว้พวกนางเข้าวังมาครั้งหน้าค่อยว่ากัน”
ฉิงเค่อขานรับและจะออกไป แต่กลับถูกไป๋ซู่เรียกไว้
นางตำหนิว่า “เป่าหนิง อย่างไรเจ้าก็ต้องมีเพื่อนไว้หลายๆ คน ไม่อย่างนั้นเจ้าแต่งงานแล้ว จะไปมาหาสู่กับใคร”
เจียงเซี่ยนเอ่ยอย่างไม่เห็นด้วยว่า “แม้คนร่ำรวยจะอยู่ที่เปล่าเปลี่ยวก็จะมีคนไปเยี่ยมเยียนอยู่ดี ส่วนคนจนอยู่ย่านที่เจริญของเมืองก็ไม่มีใครมาถามสารทุกข์สุกดิบ ตราบใดที่ลุงของข้ายังควบคุมกองบัญชาการห้าทัพอยู่ก็มีคนไปมาหาสู่กับข้า”
