ตระกูลไป๋กลายเป็นคนที่นับว่าอยู่ในวงชนชั้นสูงของเมืองหลวงได้ก็เพราะไป๋ซู่ ชาติก่อนนางแต่งงานกับซื่อจื่อจิ้นอันโหวก็เป็นญาติกับคนที่มีฐานะสูงกว่าแล้ว และชาติก่อนเฉาไทเฮาเสียชีวิต เฉาเซวียนสูญเสียคุณสมบัติในการแต่งงาน แน่นอนว่าก็ไม่มีใครเห็นว่าเขาจะเป็นลูกเขยที่ดีได้เช่นกัน ทว่าเวลานี้เฉาไทเฮาลาออกจากตำแหน่งและกลับมาอยู่วังหลัง หากอยากจะรักษาตระกูลเฉาไว้ ตระกูลเฉาก็ต้องเกี่ยวดองกับตระกูลขุนนางที่มีอำนาจมาก ตัวนางเองต้องไม่ได้อย่างแน่นอน ในเมื่อไม่ได้สิ่งที่ดีที่สุดก็ต้องได้สิ่งที่ค่อนข้างดีหน่อย หานถงซินกลับกลายเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดแล้ว กระทั่งไช่หรูอี้คุณหนูใหญ่แห่งจวนจิ้นอันโหวที่ครั้งนี้ยืนถูกฝ่ายแล้วก็เป็นตัวเลือกที่ไม่เลวเช่นกัน
ตระกูลเฉาจะไม่คิดเรื่องอื่นมากเกินไป เพราะสิ่งที่พวกเขาเลือกในเวลานี้คืออำนาจ
ไป๋ซู่เทียบกับพวกนางแล้วก็ห่างไกลมากทีเดียว
แต่เจียงเซี่ยนคิดว่านี่ก็ไม่ใช่เรื่องที่ยากเช่นกัน
เพียงแค่นางคิดก็สามารถทำได้
ทว่านางก็ต้องเตือนไป๋ซู่สักหน่อย
หากไป๋ซู่แต่งงานกับเฉาเซวียนแล้ว ต่อไปก็ต้องติตต่อกับสตรีชนชั้นสูงแบบหานถงซินอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ หากมีการคิดวางแผนลอบทำร้ายคนที่ไม่คิดจะป้องกัน ไป๋ซู่จะต้องเสียเปรียบแน่
นางถามหานถงซินอย่างไม่รู้อะไรเลย “งั้นเจ้ากับหรูอี้ใครคิดจะแต่งงานกับเฉาเซวียนล่ะ?”
ทั้งสองคนสีหน้าแดงก่ำในชั่วพริบตา
