หานถงซินลุกขึ้นมาเอ่ยว่า “เจียงเป่าหนิง เจ้าพูดกับพวกเราแบบนี้ได้อย่างไร?”
“อ้อ!” เจียงเซี่ยนแสร้งทำเป็นเข้าใจทันที และเอ่ยว่า “ข้าเห็นพวกเจ้ามักจะถามถึงเฉาเซวียน ข้ายังคิดว่าพวกเจ้ามีใครอยากแต่งงานกับเขา ในเมื่อพวกเจ้าต่างไม่ได้คิดเช่นนี้ งั้นข้าก็จะไปบอกไทฮองไทเฮา จะได้ไม่จับคู่พวกเจ้ากับเฉาเซวียน เฉาเซวียนนั่นเหลาะแหละเกินไปหน่อย ข้าไม่ชอบ!”
ทั้งสองคนมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ไม่รู้จะพูดอะไรดี
ทว่าความว่างเปล่ากลับฉายวาบผ่านไปในดวงตาของไป๋ซู่
——————–
