ทุกคนคุยกันอย่างมีความสุข เป็นสิ่งที่ไม่เคยมีอยู่ในความทรงจำของเจียงเซี่ยนมาก่อน นางจึงยิ้มอย่างมีความสุขเป็นพิเศษ พอถึงวันรุ่งขึ้นก็ส่งคนไปแจ้งข่าวกับจวนเจิ้นกั๋วกงและจวนชินเอินป๋อ และส่งหลิวตงเยว่ไปซื้อจวนที่ภูเขาเสี่ยวทัง แล้วก็ยุ่งอยู่กับการเจอคนที่มาส่งข่าวกลับจากจวนเจิ้นกั๋วกงและจวนชินเอินป๋อ นางยุ่งจนถึงเวลาจุดโคมไฟ ทางภูเขาวั่นโซ่วถึงส่งข่าวมาว่างานเลี้ยงวันเกิดของเฉาไทเฮาเพิ่งจะได้เริ่มก็ตอนเย็นแล้ว เหล่าสตรีที่มาอวยพรวันเกิดต่างกลับไม่ทัน จึงพักที่วัดต้าเป้าเอินเหยียนโซ่วหนึ่งคืน แต่เฉาไทเฮาพักที่ตำหนักอวี้หลาน เช้าวันนี้ฮ่องเต้ก็พาขุนนางทั้งหมดกลับเมืองหลวงทางบกจากประตูวังทางทิศตะวันออก ส่วนองครักษ์ที่ภูเขาวั่นโซ่วมอบให้เป็นหน้าที่ของเฉาไทเฮาแล้ว เฉาไทเฮาก็ย้ายจากตำหนักอวี้หลานไปตำหนักอี๋อวิ๋นแล้วเช่นกัน ส่วนเหล่าสตรีบรรดาศักดิ์ที่มาอวยพรวันเกิดเฉาไทเฮานั้นนั่งเรือขุนนางกลับเมืองหลวงจากท่าเรือวารีเคียงพฤกษาแล้ว
ตอนกลางคืนฮ่องเต้มาคารวะไทฮองไทเฮา อยู่ไม่ถึงหนึ่งถ้วยชาก็อ้างว่ายังต้องจัดการฎีกาที่ขุนนางถวายมาและจากไปอย่างรวดเร็ว
คนของวังฉือหนิงเห็นแล้วต่างก็รู้สึกผิดหวัง
ท่านหญิงตงหยางกับท่านหญิงอู่หยางส่งสาส์นเข้ามาว่าอยากมาคารวะไทฮองไทเฮา
ไทฮองไทเฮาถาม “มีแค่พวกนางสองคนที่ส่งสาส์นมาหรือ?”
