ฉิงเค่อเอ่ยเสียงเบาอยู่ข้างๆ “ท่านหญิง แก้ขัดไปก่อนนะเจ้าคะ ที่นี่หาได้แต่ของพวกนี้ ท่านรองท้องสักหน่อย เดี๋ยวข้าค่อยไปทำของอร่อยมาให้ท่าน”
เจียงเซี่ยนกำลังจะตอบ เสียงของซุนเต๋อกงก็ดังมาจากนอกประตู “ท่านหญิงชิงอี๋ คุณหนูใหญ่แห่งจวนจิ้นอันโหว ไม่ใช่ว่าบ่าวกลั่นแกล้งท่านทั้งสองนะขอรับ แต่เพราะท่านทั้งสองทำเช่นนี้ล้ำเส้นไปหน่อยแล้วจริงๆ มีอย่างที่ไหนไทเฮายังไม่เสด็จมาก็เริ่มงานเลี้ยง! ท่านหญิงกับคุณหนูใหญ่ไช่อดทนไว้หน่อยดีกว่า ไม่เห็นท่านหญิงทั้งสอง ฮูหยินกั๋วกงและฮูหยินป๋อทั้งหลายที่ต่างก็รออยู่ในตำหนักข้างหรือขอรับ? หากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไปจะไม่เป็นผลดีกับท่านหญิงและคุณหนูใหญ่ไช่แม้แต่นิดเดียว ท่านทั้งสองฟังคำเตือนของข้าดีกว่าขอรับ!”
“ท่านขันทีพูดจามีเหตุผล” เจียงเซี่ยนได้ยินหานถงซินตอบเสียงหวาน “พวกเรามาหาท่านหญิงเจียหนาน…เมื่อครู่ยังเห็นนางอยู่ที่นี่เลย!”
เจียงเซี่ยนได้ยินแล้วก็เบ้ปาก
ผู้หญิงคนนี้ยังตั้งใจที่จะตามรังควานนางเสียด้วย
ให้นางเจอกับซุนเต๋อกงหน่อยแล้วกัน
แต่ซุนเต๋อกงเป็นคนที่เข้ากับคนง่ายที่ไหน
ท่านหญิงเจียหนานเขาไม่กล้ายุ่ง ทว่าท่านหญิงเล็กๆ ที่อย่างไรก็ไม่มีสิทธิได้เป็นฮองเฮา เขาหรือจะเกรงกลัว!
