หลี่เชียนถูกตะคอกจนสติเลอะเลือน ยังคิดว่าในเมื่อเจียงเซี่ยนไล่เขาออกไปข้างนอกแบบนี้ ก็แสดงว่าไม่กลัวถูกคนรับใช้ข้างกายรู้ นี่ก็อธิบายได้เพียงว่าเจียงเซี่ยนควบคุมคนที่อยู่ข้างกายได้อย่างสมบูรณ์ คิดไม่ถึงว่านางอายุยังน้อย กลับมีความสามารถเช่นนี้ เมื่อก่อนเขาดูถูกนางเกินไป
เหมือนน้องสาวเขาที่ไหนกัน มีเขาหนุนหลัง กลับคุมแม้แต่พวกคนรับใช้ในเรือนของนางไม่ได้ด้วยซ้ำ…
ท่านหญิงเจียหนานสมกับเป็นสตรีที่เติบโตในวัง!
เขาเดินออกจากตำหนักอย่างรวดเร็ว
ไป่เจี๋ยกับฉิงเค่อกำลังนำนางในเจ็ดแปดคนจัดอาหารมื้อค่ำอยู่ เห็นผู้ชายคนหนึ่งจู่ๆ ก็เดินออกมาจากห้องนอนของเจียงเซี่ยนต่างก็ตกใจเป็นอย่างมาก นางในคนหนึ่งยังเกือบจะทำจานเล็กในมือคว่ำ ยังดีที่ฉิงเค่อมือไวตาไวจึงรับไว้ได้ และส่งสายตาให้พวกนาง ส่งสัญญาณให้พวกนางแสร้งทำเป็นไม่เห็นอะไรทั้งนั้น
ดีที่นางในเหล่านั้นล้วนถูกเลือกให้เข้าวังฉือหนิงตั้งแต่เจ็ดแปดขวบเพราะเฉลียวฉลาด อยู่ด้วยกันมานานขนาดนี้ ทั้งสองฝ่ายทำอะไรก็รู้ใจกันไปหมด จึงเข้าใจความหมายของฉิงเค่อทันที แต่ละคนก้มหน้าทำงาน เหมือนในตำหนักไม่ได้มีผู้ชายเพิ่มขึ้นมาคนหนึ่งจริงๆ
หลี่เชียนก็ถือว่าเติบโตมาในครอบครัวที่ร่ำรวยเช่นกัน พอเห็นเหตุการณ์ก็อดที่จะถอนหายใจอีกครั้งไม่ได้
สาวใช้ที่มีไหวพริบเช่นนี้ ในเรือนหนึ่งมีสักคนก็ดีแล้ว แต่ในวังนั้นจะเลือกสาวใช้ที่หัวไวมาใช้งานสักกี่คนก็ได้
มิน่าเล่าคนอื่นถึงบอกว
