กั๋วกงถึงได้ตกลงกับตระกูลหลี่เช่นนี้…กำจัดใต้เท้าเฉา ต่อให้พวกเราไปแจ้งข่าวแก่เฉาไทเฮา เฉาไทเฮาตรัสมาเพียงประโยคเดียวว่า ‘ทำไมเจ้าไม่แจ้งใต้เท้าเฉาก่อน’ พวกเราก็ต้องเผยความลับแล้ว!”
ไม่เลว
ในเมื่อหลี่เชียนรู้ว่าฮ่องเต้ต้องการบีบบังคับให้เฉาไทเฮาออกจากตำแหน่ง เขาไม่ไปบอกเฉากั๋วจู้ที่มีอำนาจทางการทหารอยู่ในมือ กลับไปบอกเฮาไทเฮาที่อ่อนแอไร้กำลัง ไม่ใช่สายลับก็เป็นนักการเมืองที่ฉวยโอกาสแสวงหาผลประโยชน์ใส่ตัว ไม่ว่าจะเป็นอย่างแรกหรืออย่างหลังก็ไม่อาจฝากฝังเรื่องใหญ่กับคนอื่นได้ทั้งนั้น
ความพยายามของตระกูลหลี่ก็จะสูญเปล่าเช่นกัน
เซี่ยหยวนซีพยักหน้าติดกันหลายครั้ง และเอ่ยว่า “ท่านหญิงยังพูดอะไรอีกหรือไม่?”
หลี่เชียนเอ่ย “ไม่ทันเวลาแล้ว นางยังไม่ได้กินอาหารมื้อค่ำ ทางห้องเครื่องรับพระราชโองการจากฝ่าบาทส่งมื้อค่ำมาแล้ว จึงไม่ได้พูดอะไรอีก…”
ยังดีที่เจียงเซี่ยนไม่อยู่ตรงนี้
หากนางเห็นหลี่เชียนโกหกได้อย่างสุขุมเยือกเย็นและเปิดเผยตรงไปตรงมา เกรงว่าคงต้องโกรธมากอีก
ทั้งสองคนปรึกษากันว่าตอนที่เจอเหตุการณ์ไม่คาดฝันควรจะทำอย่างไรอีกเล็กน้อย
เสียงอาวุธปะทะกันกลับดังขึ้นอย่างแผ่วเบาสองสามครั้งท่ามกลางท้องฟ้ายามราตรีที่เงียบสงัด
หลี่เชียนกับเซี่ยหยวนซีอดที่จะแลกเปลี่ยนสายตากันไม่ได้ ในใจต่างเอ่ยว่า ‘มาแล้ว’ พร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย
—
ในตำหนักเต๋อฮุย เฉาไทเฮานั่งอยู่บนเตียงอุ่นหลังใหญ่ใกล้หน้าต่างด้วย
