หลี่เชียนปล่อยให้เจียงเซี่ยนได้ใช้ความคิดอย่างสงบ
อันที่จริงเขารู้สึกกระวนกระวายใจ
ให้เฉาไทเฮามีชีวิตอยู่ ถึงอย่างไรก็เป็นผลดีกับตระกูลเจียงเช่นกัน แน่นอนว่าคนที่ได้รับประโยชน์สูงสุดยังคงเป็นตระกูลหลี่ กลายเป็นที่พึ่งพิงสุดท้ายของเฉาไทเฮา สามารถใช้พลังที่เหลืออยู่ในมือเฉาไทเฮา ทำให้ตระกูลหลี่ครอบครองตำแหน่งที่มีอำนาจมากขึ้น และทำให้ตระกูลหลี่ทิ้งชื่อเสียงอันดีงามไว้ว่าจงรักภักดีและเด็ดเดี่ยวแน่วแน่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง เจียงเซี่ยนมองจุดประสงค์ของเขาออกอย่างทะลุปรุโปร่ง กลับไม่ดูถูกหรือตวาดด่าเขา เขาก็รู้สึกซาบซึ้งใจแล้ว
เขาทำเช่นนี้ จริงๆ แล้วก็คิดจะเหยียบตระกูลเจียงเพื่อไต่เต้าไปสู่ตำแหน่งที่สูงขึ้น
เวลานี้ยังหน้าด้านให้คนอื่นช่วยสืบแผนการของตระกูลเจียงล่วงหน้า ท่านหญิงเจียหนานไม่เรียกคนไล่เขาออกไปก็ถือว่าควบคุมอารมณ์ได้ดีแล้ว
เขายิ้มให้เจียงเซี่ยนอย่างเกรงใจ แล้วล้วงถุงเงินทรงสี่เหลี่ยมสีน้ำเงินทอและปักลายดอกบัวสีขาวออกมาจากในอกเสื้อยื่นให้เจียงเซี่ยน พลางเอ่ยเสียงอบอุ่นว่า “เชิญท่านหญิงลองเปิดดูขอรับ”
นัยน์ตาของเจียงเซี่ยนฉายแววงุนงง นางคิดว่าในเมื่อหลี่เชียนพูดถึงเรื่องจริงจังแล้วก็ไม่น่าจะน่าเบื่อขนาดนั้น จึงเปิดถุงเงิน
ข้างในเป็นป้ายที่เขียนยืนยันถึงความจงรักภักดี
เขียนว่าตระกูลหลี่เป็นฝ่ายร่วมมือกับตระกูลเจียง ยอมกบดานอยู่เบื้องหลังเฉาไทเฮา และรอคำสั่งส่งตัวไปทำงานที่อื่นจากเจ
