ิกุลส่งสารลับให้เขา จึงบอกเรื่องนี้กับหวังเหยียนอย่างเป็นนัย
เรื่องใหญ่ขนาดนี้ หวังเหยียนต้องร้อนใจนรอไม่ได้และบอกนางอย่างแน่นอน
นางไม่รู้ว่าอ๋องเจี่ยนคิดอย่างไร กลัวว่าบุ่มบ่ามไปจะแหวกหญ้าให้งูตื่นจนเฉาไทเฮารู้เข้า จึงมอบของที่ใช้เป็นหลักฐานยืนยันให้หวังเหยียนชิ้นหนึ่ง และให้เขาบอกเรื่องที่รู้กับอ๋องเจี่ยนอย่างเป็นนัย
ใครจะรู้ว่าอ๋องเจี่ยนกระตือรือร้นกว่านางเสียอีก เขารับสารลับจากฮ่องเต้ทันทีและส่งผ่านหวังเหยียนไปถึงมือของเจียงเจิ้นหยวนแล้ว
นางรู้ว่าจ้าวอี้คิดจะปิดล้อมเฉาไทเฮาเพื่อว่าราชการด้วยตนเอง เกรงว่าวันนั้นภูเขาวั่นโซ่วคงต้องต่อสู้กันอย่างดุเดือด นางขี้เกียจที่จะไปสนใจเรื่องพวกนี้ จึงตัดสินใจอยู่รอข่าวที่วังฉือหนิง และไม่ไปไหนทั้งนั้น
ทว่าตอนนี้ดูเหมือนฮ่องเต้ยังคงอยากแต่งงานกับเจียงเซี่ยน…พูดแบบนี้ออกมาตอนนี้ ถึงเขาจะจริงใจก็เหมือนยาอมที่ให้เพื่อปลอบใจเจียงเซี่ยน
ฮ่องเต้ยังคงรักสบายไปนิด
แต่ทำไมเจียงเจิ้นหยวนต้องเรียกเจียงเซี่ยนไปคุยเรื่องนี้ล่ะ?
หากเจียงเจิ้นหยวนไม่อยากทำ ถึงจะเพราะคิดถึงนาง ก็น่าจะปฏิเสธทางอ้อมก่อนได้นี่นา?
หรือว่าในนี้ยังมีอะไรน่าสงสัยงั้นหรือ?
ไทฮองไทเฮาต้องขมวดคิ้วแน่นขึ้นแล้ว และเอ่ยว่า “เกรงว่าฝ่าบาทคงไม่ได้บอกลุงเจ้าแค่ว่าอยากแต่งงานกับเจ้ากระมัง?”
เจียงเซี่ยนพยักหน้า และเอ่ยว่า “ฝ่าบาทตรัสว่า หม่อมฉันกับฝ่าบาทเป็นเพื่อนเล่นกันและเติบโตมาด้วยกันตั้
