ี่รู้ความจริงยังคงหลงเหลืออยู่ในใจของเจียงเซี่ยน สีหน้านางเปลี่ยนเป็นเหม่อลอยอย่างไม่อาจห้ามได้
“และพบว่านางตั้งครรภ์ได้หกเดือนแล้ว”
“ตอนแรกข้าคิดว่าเป็นสามีนาง”
“คิดว่าปกติฝ่าบาทเคารพนางเป็นอย่างมาก ถึงแม้นางทำเช่นนี้จะฝ่าฝืนกฎของวัง แต่สายสัมพันธ์ใหญ่กว่ากฎหมาย ฝ่าบาทไม่สืบหาสาเหตุแล้ว แน่นอนว่าข้าก็ต้องช่วยพวกเขาปิดบังไว้…”
เจียงเจิ้นหยวนค่อยๆ เข้าใจอะไรบางอย่างแล้ว
หากเด็กคนนี้ไม่ใช่ลูกของสามีคนสกุลฟาง งั้นก็เป็นลูกของชายชู้
หลายปีนี้ท้องพระคลังว่างเปล่า ในวังปล่อยคนไป แต่กลับทดแทนกันไม่ทัน นอกจากวังฉือหนิง วังคุนหนิง และวังเฉียนชิงแล้ว สนม นางใน และขันทีที่อยู่วังอื่น นอกจากเงินเดือนก็ไม่มีอะไรแล้ว จึงเกิดความวุ่นวายขึ้นตลอด แต่เฉาไทเฮาเป็นคนที่เคร่งครัดในกฎระเบียบมาก มองจากภายนอกวังหลวงเป็นเหมือนภาพทิวทัศน์ดอกไม้หลากสีสันงดงาม แต่ภายในวังนั้นวุ่นวายอย่างมาก แต่จะอันตรายอย่างไรก็คงไม่ถึงกับเกิดเหตุการณ์ที่แม่นมของฮ่องเต้ถูกใครข่มขื่นเช่นกัน
ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่กล้าปล่อยให้เลี้ยงเจียงเซี่ยนในวัง
เช่นนั้นชายชู้คนนี้…
ตอนนี้เจียงเจิ้นหยวนก็เหงื่อตกไปทั้งตัว เขายังฟังต่อไปได้ที่ไหนกัน
“เด็กคนนั้นเป็นลูกของฝ่าบาทงั้นหรือ?” เขาเอ่ยเสียงทุ้ม ในเสียงปนจิตสังหารอย่างที่ยากจะหลีกเลี่ยงได้ว่าเป็นความเข้าใจผิด
เจียงเซี่ยนไม่เอ่ยสิ่งใด
เจียงเจิ้นหยวนนั่งอึ้งอยู่ตรงนั้น และไม่ส่งเสียงอยู่นา
