ซี่ยนดื้อรั้นขึ้นมา เหมือนเจียงเจิ้นอิงในตอนนั้นที่เพียงแค่เอ่ยว่าไม่ให้เจียงเจิ้นอิงแต่งงานกับองค์หญิง เจียงเจิ้นอิงก็ยิ่งกำแหงจนทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น
เจียงเจิ้นหยวนทำได้เพียงคิดทบทวนอยู่ในใจอย่างละเอียด และไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดีไปชั่วขณะ จึงทำได้เพียงยกถ้วยชาขึ้นมาดื่มชา ในขณะที่หางตาก็จับจ้องอยู่ที่มือที่วางอยู่บนโต๊ะชาของเจียงเซี่ยน
มือนั้นขาวเนียนมาก เนียนกว่าใบหน้าของทารกที่เพิ่งเกิดเสียอีก ทว่ากลับสวมปลอกเล็บไว้บนนิ้วก้อย
ปลอกเล็บนั้นยาวหนึ่งนิ้วกว่าๆ เป็นสีทอง แกะสลักลายดอกฉาและว่านน้ำ ฝังพลอยไพฑูรย์ เพชร ทัวร์มาลีน โกเมน และหินโมราขนาดเท่าเม็ดงา…มีความหรูหราและงดงาม
แล้วมาดูที่การแต่งตัวของนาง
ด้านนอกสวมเสื้อคลุมยาวบุฝ้ายผ้าไหมหัง[3]เรียบๆ สีเหลืองอ่อนปนสีแดง เส้นผมสีดำสนิทเกล้าผมเรียบร้อย ตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า นอกจากปลอกเล็บบนมือนั้นแล้วก็สวมแค่ที่คาดผมไข่มุกชิ้นหนึ่ง
เจียงเจิ้นหยวนลมหายใจติดอยู่ในลำคอ
หลานสาวที่อ้อนแอ้นบอบบางของเขา อยู่ในช่วงวัยรุ่น เดิมทีควรจะแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าหรูหราสีสันสดใสสวยงามที่ส่งเข้าวังไป ทว่ากลับถูกเลี้ยงให้กลายเป็นหญิงชรา แถมยังสวมปลอกเล็บและใส่ชุดธรรมดา
ดูสภาพสิ คนที่ไม่รู้ยังเข้าใจว่านางกำลังครองตัวเป็นหม้ายอยู่!
ตระกูลจ้าวของพวกเขาล้วนเป็นพวกแม่ม่าย แต่คนของตระกูลเจียงอย่างพวกเขายังมีชีวิตอยู่ดี!
เจียงเจิ้นหยวนแค้นใจขึ้นมาทันที เขาวางถ้วยชาลง เด
