ฉิงเค่อเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ดูท่านพูดเข้าสิ จะให้ท่านรออยู่ที่นี่ได้อย่างไร! ท่านหญิงทั้งสองยังไม่รู้ว่าจะกลับมาเมื่อไรเลย หากท่านไม่รังเกียจที่ตำหนักของพวกเรารกจนดูไม่เป็นตำหนัก ก็ไปนั่งที่ตำหนักของพวกเราดีกว่า!”
“จะได้อย่างไรกัน! หากไทเฮาทรงอยากพบข้า จากวังฉือหนิงไปวังคุนหนิงต้องใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วยามเชียวนะ!” คนสกุลฟางเอ่ย
ฉิงเค่อก็ไม่ฝืนใจเช่นกัน ทั้งสองคนคุยกันนานมาก ก็ยังไม่ได้เจอเจียงเซี่ยน คนสกุลฟางเริ่มรู้สึกเหนื่อย นางกลัวคนอื่นจะมองออกว่านางตั้งครรภ์ แล้วเด็กในท้องจะมีอันตรายอย่างคาดไม่ถึง จึงทักทายฉิงเค่อต่อเพียงไม่กี่คำ ก็อ้างว่าไปรอที่วังคุนหนิงจะสบายใจกว่า และพานางในสองคนไปยังวังคุนหนิง
เจียงเซี่ยนถึงเดินออกมาจากหลังต้นไม้ใหญ่
ใบหน้าของฉิงเค่อเปลี่ยนไปแล้ว นางกระซิบบอกเจียงเซี่ยนข้างหูว่า “ข้าเห็นอย่างชัดเจน ท้องจริงๆ เจ้าค่ะ”
เจียงเซี่ยนพยักหน้าอย่างเงียบๆ และไปวังฉือหนิง
ฉิงเค่ออยากพูดแต่ก็หยุดไว้
เจียงเซี่ยนยิ้มแล้วเอ่ยว่า “เจ้าอยากถามอะไร?”
ฉิงเค่อรู้สึกว่าท่านหญิงเจียหนานเป็นคนที่เหมือนทำให้นางคาดเดาได้ยาก ก่อนที่นางจะเลื่อนขั้นมาเป็นนางในระดับสูง ถึงแม้ท่านหญิงเจียหนานที่อ่อนโยนกับคนข้างกายมากมาตลอดก็ดีกับนางเช่นกัน แต่กลับไม่เหมือนตอนนี้ที่ทำให้นางรู้สึกถึงความโปรดปรานและความไว้วางใจที่ท่านหญิงเจียหนานมีต่อนางได้อย่างชัดเจน ทว่าในความเป็นจริง นางก็ไม่ได้ทำอะไ
