รเลย…ความโปรดปรานและความไว้วางใจนี้เหมือนต่างเกิดขึ้นอย่างแปลกประหลาดจนไม่อาจอธิบายได้
แต่ไม่ว่าอย่างไร ท่านหญิงเจียหนานให้ความสำคัญกับนางเช่นนี้ นางก็ดีใจยิ่งนัก
ระหว่างที่พูดคุยและรับใช้นางก็ผูกพันกันจนเกินความเป็นนายบ่าวไปเล็กน้อย
“เมื่อครู่ข้ากลัวมาก” ฉิงเค่อเอ่ยตามตรง “หากแม่นมฟางตกลงไปพักผ่อนที่ตำหนักตงซานจริงจะทำอย่างไรเจ้าคะ?”
แม่นมฟางเป็นสตรีในวัง จู่ๆ ก็ตั้งครรภ์ ถึงแม้ท่านหญิงเจียหนานจะไม่ได้บอกนางว่าแม่นมฟางตั้งท้องลูกของใคร ทว่านางเป็นแม่นมของฮ่องเต้ ทำเรื่องที่ไร้ศีลธรรมแบบนี้ ไม่เพียงแต่ฮ่องเต้จะเสียหน้า คนที่เกี่ยวข้องกับนางอย่างพวกนางก็จะเสื่อมเสียชื่อเสียงไปด้วยเช่นกัน
“ไม่มีทางหรอก” เจียงเซี่ยนค่อยๆ เดิน พลางเอ่ยเสียงเบา “นางกลัวไทฮองไทเฮามองออก จึงไม่กล้าไปคารวะไทฮองไทเฮาอย่างแน่นอน”
ฉิงเค่อเอ่ยเสียงเบาว่า “เช่นนั้นนางไปวังคุนหนิง? หากนางรู้ว่าพวกเราหลอกนางจะทำอย่างไรเจ้าคะ?”
เจียงเซี่ยนยังคงเอ่ยด้วยเสียงเฉื่อยชาเช่นเดิมว่า “เจ้าคิดว่านางกล้าไปถามไทเฮาหรือ?”
ฉิงเค่อส่ายหน้า
เจียงเซี่ยนก็เอ่ยอีกว่า “เมื่อครู่เจ้าก็บอกไปแล้วไม่ใช่หรือ ว่าวันนี้ไทเฮาอาจจะไม่ว่างเจอนาง”
ฉิงเค่อหัวเราะขึ้นมา แล้วเอ่ยว่า “ท่านหญิงยังคงเก่ง…”
“ก็ไม่ใช่ว่าข้าเก่งหรอก!” เจียงเซี่ยนสอนนาง “เวลาที่เจอเรื่องก็ต้องใช้ความคิดมากหน่อย”
ฉิงเค่อพยักหน้าอย่างรู้ความ
ทั้งสองคนกลับตำหนักตงซาน
—
ยาม
