จ้าวอี้โกรธจนหน้าแดง และโยนเฉินเหม่ยเหรินลงบนเตียง
เจียงเซี่ยนก็ยืนอยู่นอกม่าน และฟังพวกเขาพลิกตัวไปมาผ่านม่าน
ไม่รู้ว่าเพราะจ้าวอี้ชอบแต่ผู้หญิงที่อกโตสะโพกใหญ่หรือเพราะนางยืนอยู่ข้างๆ ตลอด เขาจึงเข้าตรอกไม่ได้สักที
นางเรียกเสี่ยวโต้วจึมาให้เขา โดยให้เสี่ยวโต้วจึนำยากระตุ้นกำหนัดเข้ามา
คืนนั้นจ้าวอี้มีความสัมพันธ์กับผู้หญิงสิบเอ็ดคน…ส่วนแม่นมฟางตายที่ตำหนักอี๋อวิ๋น
หลังจากนั้นจ้าวอี้ก็ไม่ลุกขึ้นมาอีกเลย
แต่พระเจ้ายังคงยืนอยู่ข้างเขา
เขายังไม่ตาย!
ทว่าก็ไม่ใช่ว่านางจะไม่มีแผนการที่นำมาซึ่งชัยชนะอย่างสิ้นเชิง
จ้าวอี้พูดไม่ได้แล้ว
นางคิดแล้วก็เรียกอ๋องเจี่ยนเข้าวัง และบอกอ๋องเจี่ยน “ฝ่าบาทมีความสัมพันธ์กับฮูหยินเฟิ่งเซิ่ง ข้ามอบผ้าแพรขาวให้ฮูหยินเฟิ่งเซิ่ง แต่นางไม่ยอมผูกคอตาย ข้าจึงจำเป็นต้องใช้สารหนู ทว่าไม่รู้ทำไมฝ่าบาทถึงกลายเป็นแบบนี้ ข้าไม่กล้าเรียกหมอหลวงมาสอบถามอาการ…”
ตอนที่เอ่ยเรื่องนี้ ขันทีเสี่ยวโต้วจึคนสนิทของจ้าวอี้ก็รออยู่ข้างนอก
อ๋องเจี่ยนอาจจะได้ยินอะไรมาแล้ว จึงไม่ถามเสี่ยวโต้วจึแม้แต่คำเดียว เขามองฮ่องเต้ที่ร้อนใจจนตาแดงทว่ากลับพูดจาตะกุกตะกัก แล้วถอนหายใจเบาๆ พลางเอ่ยกับนางเสียงเบาว่า “ฝ่าบาทอาจจะพระวรกายอ่อนแอ และจำเป็นต้องพักผ่อนอย่างสงบ อย่างไรก็ขอให้ฮองเฮาช่วยจัดการทางสำนักหมอหลวงนั่นมากๆ หน่อย”
ตอนนั้นนางขอบตาแดง และเอ่ยว่า “ข้าก็ไม่รู้เรื่องพวกนี้เหมือนกันนะ
