ียง
นางในและขันทีที่รับใช้คนสกุลฟางกรีดร้องอย่างตกใจ และหนีกันกระเจิดกระเจิง
นางในจากกองพิจารณาคดีสีหน้าหวาดหวั่น และเอ่ยเสียงเบาว่า “ฮองเฮา ทางฝ่าบาท…”
นางเอ่ยอย่างเฉยเมยว่า “ปล่อยพวกเขาไป หากบุกไปถึงตำหนักจินหลวนก็ยิ่งดี ให้เหล่าขุนนางพากันมาตัดสินถูกผิด เห็นฝ่าบาทนอนกับแม่นมของตนเองแล้ว ในบันทึกประวัติศาสตร์จะกล่าวอย่างไร? ในบันทึกพระราชดำรัสและพระราชจริยวัตรของฝ่าบาทจะเขียนอย่างไร? หากฝ่าบาทจะตำหนิก็ต้องมาหาข้าอย่างแน่นอน พวกเจ้าวางใจได้ คนที่ทำงานกับข้า มีแต่ถูกลงโทษเพราะทำงานพลาดกับยังทำงานไม่เสร็จเท่านั้น ในเมื่อข้ากล้าลงมือก็ไม่กลัวฝ่าบาทสืบสวน”
เหล่านางในจากกองพิจารณาคดีต่างโล่งอก
คนสกุลฟางพลิกตัวไปมาอยู่บนเตียง ด่าทอเสียงดังว่าเจียงเซี่ยนเป็นคนโหดเหี้ยม และเอ่ยว่า “ฝ่าบาทไม่มีทางปล่อยเจ้าไปหรอก”
แต่เจียงเซี่ยนไม่คิดเช่นนั้น และสั่งนางในจากกองพิจารณาคดีอย่างแผ่วเบา “กรอกสารหนูให้นางอีกขวดหนึ่งเถอะ! ข้าได้ยินว่าตอนที่ลงโทษขุนนางใหญ่ต่างก็ใช้สารหนู ของที่ไร้ศีลธรรมอย่างนาง ใช้สารหนูกับนางเป็นการสิ้นเปลืองก็จริง แต่หากมอบผ้าแพรขาวให้แขวนคอฆ่าตัวตาย ซึ่งถีบทีเดียวก็ตายแล้ว ข้าก็รู้สึกว่าปล่อยผู้หญิงคนนี้ไปง่ายเกินไป จึงจำเป็นต้องใช้สารหนูกับนาง ว่ากันว่าคนที่ใช้สารหนูต่างเจ็บปวดเจียนตาย เพียงแต่นึกไม่ถึงว่าสารหนูนี้จะไม่ตายทันที และต้องเจ็บไปหลายชั่วยาม ข้ารอหลายชั่วยามไม่ไหว
