พวกเจ้าเพิ่มยาอีกหน่อยก็น่าจะรอจนฝ่าบาทเสด็จมาได้ ทำให้พวกเขาเห็นฉากสุดท้ายพอดี ข้าจะได้ฟังว่าผู้หญิงคนนี้มีอะไรจะสั่งเสีย ฝ่าบาทจะได้ไม่แอบไปทำลับหลังข้าอีก ข้ารู้สึกไม่สบายใจ”
นางในจากกองพิจารณาคดีกรอกยาให้คนสกุลฟางอีกขวดหนึ่ง
คนสกุลฟางเจ็บจนเหงื่อตกเต็มศีรษะ และด่านางไม่หยุดว่านางไม่มีวันได้ตายดี
นางนั่งดื่มชารอจ้าวอี้อยู่ตรงนั้นอย่างเยือกเย็น
จ้าวอี้มาได้เร็วมากทีเดียว
เขาจัดการข้อราชการอยู่ที่ตำหนักเหรินโซ่วตรงประตูวังทางทิศตะวันออก เพียงแค่หนึ่งชั่วยามก็มาถึงแล้ว
ระหว่างนั้นเจียงเซี่ยนก็ให้คนป้อนสารหนูให้คนสกุลฟางอีกขวดหนึ่ง นางจึงเจ็บจนพูดไม่ออกแล้ว
จ้าวอี้กอดคนสกุลฟางไว้และร้องไห้จนน้ำตาไหลอาบหน้า
นางถามจ้าวอี้ “จะให้หม่อมฉันเรียกหมอหลวงมาให้หรือไม่เพคะ?”
จ้าวอี้หันกลับมาจ้องนางอย่างโกรธจัด พลางตะโกนเสียงดัง “ข้าจะปลดเจ้า ข้าจะให้ม้าแยกร่าง[3]เจ้า ข้าจะทำให้เจ้ากลายเป็นหมู[4]”
นางหัวเราะและเอ่ยว่า “เอาสิ! ฝ่าบาทออกคำสั่งปลดหม่อมฉันเลย ส่งหม่อมฉันให้กรมอาญาแยกร่างเลย แต่ฝ่าบาทจะเขียนราชโองการนี้อย่างไรหรือ? มีความสัมพันธ์กับแม่นมของตนเอง แล้วถูกฮองเฮาของฝ่าบาทพบเข้า ฝ่าบาทเลยจะปลดนาง แถมยังจะทำให้นางกลายเป็นหมู!”
จ้าวอี้อึ้งไปตรงนั้น
นางยิ้มเล็กน้อย แล้วเอ่ยอย่างเยือกเย็นว่า “เสด็จพี่ พวกเรามาคุยกันดีๆ เถอะ! หม่อมฉันก็ไม่อยากทำให้เป็นเรื่องใหญ่เช่นกัน พวกเราเป็นสามีภรรยากัน
