มงุนงง พลางเอ่ยว่า “ไทเฮาไม่น่าจะอนุญาตให้เฉาเซวียนรับเงินจากการซื้อขายตำแหน่งบรรดาศักดิ์ของขุนนางกระมัง?”
จ้าวอี้ไม่มีอะไรจะพูดแล้ว
หลังจากเฉาไทเฮาตาย นางแบกรับชื่อเสียงที่ไม่ดีมากมาย แต่ไม่ว่าทุกคนจะด่าทอนางอย่างไรก็ไม่อาจปฏิเสธความยุติธรรมและความเที่ยงธรรมในการเลือกขุนนางของนางได้
นี่ก็คือสาเหตุว่าทำไมจ้าวอี้จำเป็นต้องหาเหตุผลที่ชอบธรรมถึงจะฆ่าเฉาเซวียนได้ แล้วก็เป็นสาเหตุที่เฉาเซวียนมาช่วยนางได้ในภายหลังเช่นกัน
“จะเป็นเพราะหลี่ฉางชิงนั่นมีอะไรพิเศษมากกว่าหรือเปล่า?” เจียงเซี่ยนที่คิดว่าคนอื่นตายดีกว่าตนเองตาย จึงขายตระกูลหลี่ทันที
“เจ้าหมายถึงแม่ทัพฝูเจี้ยน?” จ้าวอี้ยันข้อศอกลูบคางของตนเองพลางครุ่นคิด “ตอนแรกข้าก็สงสัยเหมือนกัน อยู่ไกลขนาดนั้น แถมยังเป็นโจรที่ราชสำนักรับเข้ามาเป็นขุนนาง ใช้งานไม่ได้อย่างสิ้นเชิง…หากไม่เข้าทางเฉาเซวียน ไทเฮายังอยากใช้งานเขาอีกอย่างนั้นหรือ?”
เจียงเซี่ยนได้ยินก็คิดถึงคนๆ หนึ่ง
จ้าวเซี่ยวจิ้งไห่โหว
เวลานี้เขายังไม่ปรากฏตัว
คนที่มีชื่อเสียงคือจ้าวควนพ่อของเขา
เขาสืบสายมาจากอ๋องจิ้งฮ่องเต้ผู้ก่อตั้งแคว้น ต่อมาทำความผิด จึงถูกลดบรรดาศักดิ์ คิดดูแล้วจวนจิ้งไห่โหวก็ตระกูลเดียวกันกับจ้าวอี้และเป็นสายเลือดของราชวงศ์
ตระกูลของพวกเขาตั้งกองทัพรักษาการณ์อยู่ที่ฝูเจี้ยนมาหลายรุ่น ก่อนที่โจรสลัดญี่ปุ่นจะมารุกราน ตระกูลของพวกเขาก็เป็นพระญาติของฮ่องเต้ที่ใช้ชีว
