บทที่ 244 เย่กูเยว่สิ้นชีพ
“กระบี่อเวจีบาดเจ็บไม่น้อย”
เก็บกระบี่อเวจีใส่แขนเสื้อ ดวงตาลึกซึ้งเผยความพิศวง “นี่หรือคือเคล็ดแท้ชั้นสองของนิกายกระบี่หยก? เคล็ดกระบี่สังหารเซียนเก้าบุตรมารสวรรค์”
อยากได้เสียเหลือเกิน!
ไม่แปลกที่ลวี่หยางจะตาเป็นประกาย
ว่ากันตามตรง หากปะทะกันตรง ๆ กระบี่อเวจีของเขายังสู้กระบี่สังหารเซียนเก้าบุตรมารสวรรค์ไม่ได้ ไม่ใช่เพราะคุณภาพด้อยกว่า
แต่เป็นเพราะเย่กูเยว่คือผู้ฝึกกระบี่
นางสามารถเสริมพลังเวทประจำตนและพรสวรรค์ลงในกระบี่ ทำให้พลังเพิ่มขึ้นมหาศาล ส่วนลวี่หยางนั้นกลับต้องพึ่งอานุภาพของกระบี่อเวจีล้วน ๆ
ยังดีที่ก่อนหน้าศึกกระบี่ครั้งนี้ ลวี่หยางใช้กระบี่อเวจีสังหารผู้ฝึกกระบี่ไปหลายคน พลังพิฆาตเฉพาะทางจึงสะสมไว้มาก ชดเชยความเสียเปรียบของตนไว้ได้ อีกทั้งยังเตรียมตัวมานาน จึงพลิกกลับได้เปรียบเล็กน้อย
ซึ่งทั้งหมดนี้ก็มาจากปัจจัยหลายประการรวมกัน
เพราะกระบี่อเวจีของเขานั้นอาศัยการสั่งสม ก่อเกิดพลังได้เพียงหนึ่งครั้ง หากเย่กูเยว่ยังมีจิตใจแจ่มใส นางย่อมสามารถเลือกหลบหลีก ถ่วงเวลา และถอยอย่างแยบยล
แต่กลับเลือกเผชิญหน้าตรง ๆ
‘ท้ายที่สุด ก็เป็นเพราะถูกจงกวงดูดกลืนโชควาสนาและพลังบุญไปแล้ว ถูกแรงอัปมงคลเกาะติด’
แม้จะอาศัยเคล็ดลับของนิกายกระบี่หยกคงสภาพจิตไว้ได้ แต่ก็ยังไม่อาจหลุดพ้นจากอิทธิพลนั้นโดยสิ้นเชิง จึงตัดสินใจพลาดไปนิดเดียว
หากไม่เป็นเช่นนั้น ลวี่หยางก็ทำได้
