็นเช่นนี้ก็สามารถอธิบายเรื่องที่จู่ๆ หลี่เชียนก็ปรากฏตัวที่วังฉือหนิงได้แล้ว…เฉาไทเฮาก็รู้เช่นกันว่าเรื่องแต่งงานนี้ไม่เหมาะสม เพราะฐานะของทั้งสองฝ่ายแตกต่างกัน ดังนั้นจึงให้เฉาเซวียนเรียกหลี่เชียนเข้าวัง พาหลี่เชียนมาให้ไทฮองไทเฮากับไทฮองไท่เฟยดู อยากให้ไทฮองไทเฮากับไทฮองไท่เฟยเห็นหน้าตาของหลี่เชียนและตกลงเรื่องแต่งงานนี้
จริงๆ เลย…
เจียงเซี่ยนด่าเบาๆ ในใจ
ไม่รู้ว่าหลี่เชียนรู้จุดประสงค์ที่ตนเองเข้าวังหรือเปล่า?
น่าจะรู้กระมัง?
เจ้าคนสารเลวนี่ นึกไม่ถึงว่าจะกล้าเข้าวังมาดูตัวอย่างเปิดเผย
แถมยังกล้าคิดวางแผนกับไป๋ซู่…
เจียงเซี่ยนม้วนผ้าเช็ดหน้าเป็นก้อนกลม แล้วโยนลงบนเตียงอุ่นและเหมือนยังไม่หายโกรธ จึงกวาดถ้วยชาและถาดรองชุดชาบนโต๊ะทั้งหมดลงพื้นเสียเลย
นางไม่รู้ว่าความเดือดดาลนี้ของตนเองมาจากไหน!
นางในและขันทีทั้งห้องตกใจจนคุกเข่ากันทั้งแถบ
ในใจของเจียงเซี่ยนยิ่งรู้สึกอึดอัด
นางยับยั้งอารมณ์ไว้และสั่งติงเซียง “ข้าอารมณ์ไม่ดี พวกเจ้าเก็บกวาดของพวกนี้ อย่าให้ไทฮองไทเฮาทราบ ส่วนทางกรมวังก็ให้เงินพวกเขาไปชดเชยของที่ข้าทำพัง”
ของทุกชิ้นในวังล้วนลงบันทึกไว้ในสมุดรายชื่อ วังไหนรับไป ใครรับไป ตอนเปลี่ยนฤดูพังแล้วหรือเสียแล้ว ทำไมถึงพังแล้วหรือเสียแล้วก็ต้องจดบันทึกไว้ทั้งหมด
ติงเซียงขานรับ “เจ้าค่ะ” อย่างหวาดกลัวจนตัวสั่นงันงก นางไม่กล้าถามมาก จึงพาเหล่านางในขั้นสองเก็บกวาดห้องอย่างระมัดระวั
