ง
“พี่หมิง อย่าบอกนะว่านายพาพวกเรามาโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งเวลานี้ทุกปีก็เพราะหมอนี่?” คนที่เอ่ยปากเป็นคนแรกคือ นายทหารที่มีหน้าตาอ่อนโยนซึ่งนั่งอยู่ทางด้านซ้ายของนายทหารที่แข็งแกร่งองอาจ เขาเหลือบมองเหลยอี้หมิงแวบหนึ่งคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม เขาที่เข้าใจเหลยอี้หมิงเป็นอย่างดีแทบจะยืนยันเป้าหมายที่แท้จริงในการเดินทางครั้งนี้ได้แล้ว
“ใช่แล้ว จวินอัน” เหลยอี้หมิงไม่ได้เล่นลิ้น เขายิ้มพลางยอมรับตรงไปตรงมา “สามปีก่อน ฉันถูกส่งมารับคน แล้วบังเอิญเห็นหมอนี่ทะลวงขีดจำกัด แต่อาศัยความสามารถของฉันกลับมองตื้นลึกหนาบางของเขาไม่ออก...บวกกับตอนที่เขาทะลวงขีดจำกัด มีหลายร้อยคนคุ้มครองเขาโดยอัตโนมัติ เห็นได้ว่าเขามีตำแหน่งในโรงเรียนทหารชายที่หนึ่ง” ที่แท้เขาก็คือผู้บัญชาการยานรบที่เห็นหลิงหลานทะลวงขีดจำกัดโดยไม่ได้ตั้งใจในตอนที่มารับพวกหลี่หลานเฟิงสามคน
นายทหารที่ดูอ่อนโยนชื่อว่าพานจวินอัน เป็นเสนาธิการผู้ช่วยที่เหลยอี้หมิงไว้วางใจมากที่สุด คำพูดของเหลยอี้หมิงทำให้เขาหัวเราะขึ้นมาฉับพลัน “ไม่นึกเลยว่าภารกิจที่ทำให้นายกัดฟันเมื่อตอนนั้นจะทำให้นายเจอคนที่น่าสนใจขนาดนี้ มิน่าล่ะ สองปีมานี้นายถึ
