เซี่ยอี๋ที่นั่งทื่ออยู่ในห้องคนขับมาตลอดพลันขยับดวงตา หลังจากนั้นก็เปลี่ยนเป็นมีชีวิตชีวาขึ้นมา
“กลับมาอีกครั้ง โลกของนายไม่สบายเลยจริงๆ” เซี่ยอี๋บ่น
“หลิงหลานแข็งแกร่งมาก! เขาแข็งแกร่งมากอยู่แล้ว เขาเป็นลูกพี่ฉันนะ เขายังไม่ใช่ลูกพี่ฉัน….เหอะ!” เซี่ยอี๋นวดหว่างคิ้ว เอ่ยด้วยใบหน้าหงุดหงิดปวดหัวว่า “พวกเราควรหารือกันหน่อย ไม่งั้นคุยกันแบบนี้ แค่พวกเราสองคนยังไม่เป็นไร แต่มันน่ากลัวเกินไปถ้าเกิดคุยกับคนอื่นนะ”
“งั้นจะทำยังไง? นายอยากให้ฉันหายไปหรือไง?”
“ไม่อยู่แล้ว ลูกพี่เองก็ไม่อยากให้นายหายไปเหมือนกัน พวกเราไม่เอ่ยปากพูดคุยละกัน แล้วใช้จิตสำนึกคุยกันแทน? เป็นไง?” เซี่ยอี๋ตอบอย่างเอือมระอา
“งั้นก็ลองดูละกัน ใช้จิตสำนึกเหรอ? ดูเหมือนฉันทำเรื่องแบบนี้มาตลอดในโลกปิดผนึกนะ”
“ได้ๆๆ นายไม่มีปัญหา แต่ฉันมีปัญหา…ใช้จิตสำนึกพูดคุย ใช้จิตสำนึกพูดคุย” เซี่ยอี๋เริ่มสะกดจิตตัวเอง
“พรืด…” เซี่ยอี๋หัวเราะออกมา
“ฉันบอกว่าใช้จิตสำนึก นายจะหัวเราะออกมาทำเพื่อ ถึงนายจะหัวเราะเยาะฉันก็เถอะ” เซี่ยอี๋โกรธจนแทบจะล้มโต๊ะแล้ว
“เข้าใจแล้ว ฉันจะขำนายในห้วงจิตใจนะ” เซี่ยอี๋กลอกตา วินาทีต่อมา ภายในห้องคนขับก็เงียบกริบ
“แม
