บทที่ 241 ความเผด็จการของนิกายกระบี่หยก
ในเศษเสี้ยวแดนมงคล เซียนหญิงเย่กูเยว่มีสีหน้าเคร่งเครียด เหลียวมองโดยรอบ แล้วนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์ก่อนหน้า ก็อดไม่ได้ต้องขบฟันเงินแน่น แววตาเต็มไปด้วยความเคียดแค้น
“เจ้ามารร้าย.!”
ตั้งแต่เข้าสู่แดนมงคลมา ทุกสิ่งทุกอย่างกลับไม่ราบรื่น
เริ่มแรกตอนช่วงแย่งชิงวารีมังกรในร่มเงา นางก็ถูกลวี่หยางร่วมมือกับซุ่ยอิ๋งโจมตี ต้องจำใจใช้อุบายลับหลบหนีเอาชีวิตรอด แล้วยังบาดเจ็บสาหัส
กระทั่งรักษาอาการบาดเจ็บสำเร็จ กำลังเก็บของวิเศษในดินแดนเพลินๆ แต่เพราะแดนมงคลเริ่มพังทลาย จึงถูกจงกวงบีบไล่ไปถึงกึ่งกลาง แล้วถูกอีกฝ่ายชิงโชควาสนาและพลังบุญแทบหมดสิ้น ยังฝืนต่อต้านไม่ได้อีกด้วย ใจของนางจึงยิ่งอัดแน่นเกินบรรยาย
ยิ่งชวนขัดใจคือ…นางยังไม่อาจโกรธได้ด้วยซ้ำ
คิดมาถึงตรงนี้ เย่กูเยว่รีบประสานมือทำมุทรา พยายามสุดกำลังเพื่อประคองจิตใจให้มั่นคง “สงบไว้…เคลื่อนไหวโดยไร้เหตุผลก็จะเกิดเพลิงโทสะ, ไอแห่งทัณฑ์จะทำให้ดวงจิตสกปรก, จิตใจของข้าแข็งดั่งเหล็ก…”
อาศัยเคล็ดลับกดจิตใจ เย่กูเยว่จึงคงความสงบนิ่งไว้ได้
ทว่าแม้นางควบคุมได้ อีกสองคนที่ร่วงลงมากับนางในเศษแดนมงคลนี้ กลับต้านทานแรงอัปมงคลไม่ไหวอีกต่อไป
ทันใดนั้น สองสายแสงทะยานเร้นก็พุ่งมาอย่างรวดเร็ว
หนึ่งในนั้นเจิดจ้าเรืองรอง มีแสงพุทธะล้อมรอบ ร่างที่ปรากฏออกมาก็คือ “กุมารมากสมบัติ” ผู้รอดชีวิตจากศึกใหญ่แห่งแคว้นชิ่ง
หากจะพูด
