กเขาสัมผัสว่าร่างพลังของตัวเองเต็มไปด้วยกลิ่นอายความป่าเลื่อน แต่เชี่ยอี๋กลับสงบราบเรียบ หรือว่าเป็นเพราะกลิ่นอายของพลัง ตอนนั้นพ่อถึงได้ทอดทิ้งเขา?เชี่ยอี้กลับเห็นต่าง “เป็นไปได้หรือเปล่าว่าเพราะเขาอยู่ที่นี่มาสิบเก้าปีถึงได้ส่งผลกระทบด่อร่างพลังของเขา?”หลิงหลานมองเชี่ยอี้แวบหนึ่ง แววดาเผยความชื่นชม “ถูกต้อง สภาพแวดล้อมจะส่งผลกระทบต่อการเติบโตและนิสัยของคน นี่เป็นกลิ่นอายในปัจจุบัน ฉันจะช่วยพวกนายย้อนกลับไปตั้งแต่ดอนเริ่มต้น”หลิงหลานกล่าวจบ ฝ่ามือก็ปรากฏเปลวเพลิงสองกลุ่ม มันไม่ร้อน และก็ไม่อ่อนโยน หากแต่มีกลิ่นอายเย็นยะเยือก“เพลิงน้ำแข็ง?” แววตาของเขี่ยอี๋หดลง นึกไม่ถึงเลยว่าลูกพี่ควบคุมพรสวรรค์ถึงขั้นสามแล้ว … แต่พวกเขากลับยังค้นหาประตูเข้าสู่ขั้นที่สองอยู่เลย อย่างที่คิดไว้เลย พอเทียบกับคนอื่นแล้ว ก็จะรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ พวกเขาห่างชั้นกับลูกพี่มากเหลือเกิน ไล่ตามยังไงก็ไล่ไม่ทันภายใต้การกลั่นของเพลิงน้ำแข็ง กลิ่นอายทั้งสองเริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลง โดยเฉพาะร่างพลังงานของบุคลิกด้านมืด การอาละวาดเริ่มลดลง ความสงบนิ่งของร่างพลังงานของเชี่ยอี้ก็อ่อนลงเช่นกัน ก่อนที่จะค่อยๆ เกิดการปั่นป่วนสุดท้ายก็เปลี่ยนเป็นร่างพลังงานสองกลุ่มที่บริสุทธิ์มาก การระเบิดพลังของบุคลิกด้านมืดแต่เดิมแทบจะมองไม่เห็นแล้ว แต่มีไอเย็นเล็ดรอดออกมารางๆ ส่วนก้อนพลังงานของเชี่ยอี๋กลับเต็มไปด้วยความร้อนราวกับดวงอาทิ
