งวลว่า ระดับความประทับใจดีๆ ที่เขาพยายามทำต่อหน้าลูกพี่ในสองปีมานี้จะเปลี่ยนกลับไปเป็นเหมือนในตอนแรกเพราะเหตุนี้หรือเปล่า?
ไม่พูดถึงทางฝั่งเซี่ยอี๋ที่กำลังกลัวจนตัวสั่นชั่วคราว ทางฝั่งหลิงหลาน หลังจากหานจี้จวินบอกเรื่องโง่เง่าที่เซี่ยอี๋ทำแล้ว เขาก็ถามของสงสัยที่เขาเก็บลึกมาตลอดสองปี “ลูกพี่ ฉันไม่เข้าใจเลยว่าทำไมตอนนั้นนายถึงตกลงให้เซี่ยอี๋ตั้งวงพนัน? นี่มัน…ผิดหลักทำนองคลองธรรมชัดๆ”
พอเห็นหานจี้จวิ้นเผยสีหน้าไปพอใจออกมารางๆ หลิงหลานก็ลอบถอนใจ หานจี้จวินดีไปหมดทุกอย่าง แต่ว่าซื่อตรงเกินไปหน่อย นี่ก็ไม่แปลก เด็กที่มาจากตระกูลทหาร ถ้าไม่เป็นนักเลงในคราบทหารอาวุโส ก็ต้องเป็นทหารตัวอย่าง ซึ่งหานจี้จวินก็เป็นแบบที่สอง เขายากจะยอมรับพฤติกรรมทุกอย่างที่ไม่สอดคล้องกับกฎเกณฑ์ การที่เขาอดทนได้นานขนาดนี้ก็เพราะเขาเห็นเซี่ยอี๋เป็นเพื่อนจริงๆ ถึงได้ให้อภัยและเข้าใจเป็นพิเศษ
“สำหรับคนที่มาจากตระกูลผู้ดี พวกเขาไม่มีข้อจำกัดมากมายขนาดนั้น พวกเราจะเอาข้อเรียกร้องของทหารไปเรียกร้องจากพวกเขาไม่ได้” หลิงหลานเอ่ยอย่างเฉยชา “นอกจากนี้ สองปีก่อน เซี่ยอี๋อยู่ในทีมก็มีปัญหาด้านสภาพจิตใจ”
หานจี้จวินตกใจ เขา