นรู้สึกกดดันมาก แต่ว่ายังทนได้ แต่พอฉันเปิดใช้พรสวรรค์ กลิ่นอายของลูกพี่น่ากลัวจนทำให้ฉันคิดว่า ขอเพียงลูกพี่คิด ฉันก็ตายได้” ฉีหลงกล่าวจบก็ตัวสั่นเทา
ในที่สุดหานจี้จวินก็ฟังเข้าใจแล้ว “นายหมายความว่า หลังจากที่นายเปิดใช้พรสวรรค์ ความรู้สึกที่เซี่ยอี๋มอบให้นายคือแข็งแกร่งมากและก็คุกคามนาย ถูกไหม?”
ฉีหลงพยักหน้าบ่งบอกว่าไม่ผิด หานจี้จวินก็เอ่ยด้วยความประหลาดใจว่า “หรือว่าเขาซ่อนความสามารถเอาไว้?” หลังจากที่ถามคำถามนี้ออกมา ดวงหน้าของหานจี้จวินก็เผยสีหน้าเจ็บปวด ถึงอย่างไรเขาก็โดนเพื่อนที่ตัวเองให้การยอมรับหลอกลวง นี่ทำให้เขารู้สึกเหมือนถูกทรยศ
ฉีหลงไม่ตอบ เขามองไปทางหลิงหลาน เนื่องจากเขาเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน
หลิงหลานเห็นแบบนั้นก็ส่ายหน้ากล่าวว่า “ไม่ใช่ นั่นยังไม่ใช่พลังของเซี่ยอี๋ มีหลายครั้งที่ฉันสังเกตเห็นโดยบังเอิญว่าเซี่ยอี๋คอยสะกดมันไว้ตลอด”
คำตอบของหลิงหลานไม่เพียงทำให้หานจี้จวินตกตะลึง กระทั่งฉีหลงเองก็ทำหน้าอึ้งๆ คาดว่าฉีหลงก็ไม่ได้นึกถึงเรื่องนี้เหมือนกัน
“นั่นมันอะไรกันแน่?” ฉีหลงเอ่ยถาม
หลิงหลานปรายตามองเซี่ยอี๋ที่อยู่ท่ามกลางฝูงชน และมองลั่วล่างที่ยืนอยู่ข้างเขาแวบ
