ีร่องรอยความชื่นชมพาดผ่านอย่างรวดเร็ว
“พรสวรรค์ของฉันคือสัญชาตญาณสัตว์ป่า พอฉันเปิดใช้พรสวรรค์ สัญชาตญาณสัตว์ป่าก็บอกฉันว่า เซี่ยอี๋อันตรายมาก” สีหน้าของฉีหลงพลันเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมขึ้นมา
บทสนทนาของทั้งสองทำให้หานจี้จวินตื่นตกใจ เขาเอ่ยด้วยสีหน้ามึนงงว่า “ลูกพี่ ฉีหลง พวกนายกำลังพูดเรื่องอะไรกัน? เซี่ยอี๋มีปัญหาอะไร ลูกพี่บอกว่าแก้ปัญหาเรื่องสภาพจิตใจที่ไม่มั่นคงของเขาแล้วไม่ใช่หรือไง?”
หลิงหลานกวาดตามองฉีหลงอย่างเรียบนิ่งแวบหนึ่ง บอกฉีหลงอย่างชัดเจนว่าให้เขาอธิบายให้เพื่อนสนิทของเขาฟัง
ฉีหลงขยี้จมูกตัวเอง ได้แต่อธิบายให้เพื่อนสนิทตัวเองฟังอย่างยากลำบาก “นายก็รู้ว่าพรสวรรค์ของฉันคือสัญชาตญาณสัตว์ป่า สามารถรับรู้ถึงอันตรายที่ซุกซ่อนไว้ สองปีก่อน ถึงแม้สภาพจิตใจของเซี่ยอี๋ไม่มั่นคง แต่ฉันไม่เคยรู้สึกเลยว่าเซี่ยอี๋มีอันตรายอะไร…แต่พอเวลาผ่านไป ถึงแม้ตอนนี้ปัญหาเรื่องสภาพจิตใจของเซี่ยอี๋จะถูกแก้ไขแล้ว แต่พอฉันเปิดใช้พรสวรรค์ก็รู้สึกได้ถึงแรงกดดันมหาศาลที่เซี่ยอี๋มอบให้ฉัน และนับวันแรงกดดันนี้ก็ยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ แล้ว”
ฉีหลงมองไปทางหลิงหลานแล้วกล่าวต่อว่า “ก็เหมือนกับลูกพี่ เวลาปกติเขาทำให้ฉั