จากสภาพจิตใจที่ไม่มั่นคงของตัวเองได้จริงๆ นี่เป็นเรื่องที่สำคัญมาก ดังนั้นฉันก็เลยตกลง” หลิงหลานบอกเหตุผลที่เธอตกลงในเวลานั้นออกมา
“ยิ่งไปกว่านั้น งบด้านพลาธิการของทีมก็ถูกเติมจริงๆ นี่เป็นเรื่องดี จี้จวิน ฉันคิดว่าขอเพียงยินดีด้วยกันทั้งสองฝ่าย โดยที่ไม่มีการบังคับปล้นชิง วางแผนร้ายลับหลัง ทำการหลอกลวงต้มตุ๋นคนอื่น มันก็ไม่มีแบ่งแยกดีชั่วในวิธีการหาเงินหรอกนะ” หลิงหลานไม่สนใจว่าเป็นการพนันหรือไม่ สิ่งที่เธอสนใจคือคุ้มค่าหรือเปล่า
“รับสิ่งที่เราควรรับ หยิบสิ่งที่เราควรหยิบ ขอเพียงฉันถามใจตัวเองแล้วก็ไม่มีอะไรที่น่าละอาย?!” หานจี้จวินประทับใจ
หลิงหลานไม่พูดต่ออีก เรื่องบางอย่างต้องอาศัยหานจี้จวินขบคิดให้เข้าใจด้วยตัวเอง คนอื่นช่วยเขาไม่ได้
ฉีหลงฟังบทสนทนาของทั้งสองคนมาโดยตลอด พอเห็นหานจี้จวินจมอยู่ในห้วงความคิด เขาถึงค่อยเอ่ยขัดถามหลิงหลานว่า “ลูกพี่ นายตั้งใจจัดการลงโทษเซี่ยอี๋แล้วใช่หรือเปล่า?”
หลิงหลานเลิกคิ้วน้อยๆ คล้ายกับกำลังถามฉีหลงว่าทำไมถึงคิดแบบนี้
“ปัญหาของเซี่ยอี๋ ลูกพี่ อย่าบอกว่านายมองไม่ออกนะ” ฉีหลงเอ่ยด้วยรอยยิ้มกริ่ม
“ที่แท้นายก็รู้แล้ว” ดวงตาทั้งสองข้างของหลิงหลานม
