บทที่ 239 ขอช่วงชิงอีกครา
ชั่วขณะนั้นเอง ร่างของจงกวงก็ทะยานขึ้นฟ้าอีกครั้ง
พร้อมกันนั้น…แดนมงคลแห่งถ้ำสุริยันซึ่งถูกลวี่หยางและเหล่าเจินเหรินวางรากฐานปล้นสะดมจนเหลือเพียงบริเวณศูนย์กลางผืนเล็กๆ ก็ลอยขึ้นฟ้าเคียงกัน
เมื่อเทียบกับก่อนหน้า บัดนี้ย่อมแลดูอาภัพไร้น้ำหนักกว่ามากนัก
คิดไปแล้ว แม้จะได้ไต่สู่ผลมรรค กลายเป็นดินแดนถ้ำสวรรค์ ก็คงเต็มไปด้วยรอยร้าว ต้องอาศัยเวลาอันยาวนานเยียวยาและกลบเกลื่อนทีละน้อย
แต่…ไม่ว่าจะอย่างไร ก็ยังมีความหวังหนึ่งเส้นสาย!
และแม้ความหวังนั้นจะริบหรี่เพียงใด จงกวงก็มิได้ลังเลแม้แต่น้อย เขาเริ่มต้นทะยานขึ้นแล้ว มือหนึ่งยังมีหนังสือหนาเล่มหนึ่งปรากฏขึ้นกลางอากาศโดยไม่รู้ตัว
คัมภีร์ยันต์ร่วมชะตาสลับโชค!
สมบัติล้ำค่านี้เคยตกอยู่ในมือหงจวี่ เป็นของที่ “หงยวิ๋นเจินเหริน” สร้างขึ้นเมื่อครั้งอดีต สืบทอดจากผลมรรคของ “ตะเกียงดับแสง” เป็นวิชาที่แท้จริงของระดับโอสถทองคำ
ก่อนหน้านั้น หงจวี่เคยมอบมันให้ลวี่หยางเขียนประโยคหนึ่งลงไป เพื่อลอบสังหารอ๋องแห่งแคว้นฉิ่ง แล้วจึงเรียกคืนกลับมา ใครจะคิดว่าหลังหงจวี่สิ้นชีพ สมบัติล้ำค่าชิ้นนี้จะตกกลับสู่มือของจงกวงอย่างเงียบเชียบ บัดนี้ที่เขานำมันออกมา…เขาคิดจะทำอะไร?
ในไม่ช้า ลวี่หยางก็เข้าใจความตั้งใจของจงกวง
เพียงเห็นเขาเปิดคัมภีร์ยันต์ร่วมชะตาสลับโชค วงแสงเรืองรองหลายชั้นลอยอยู่หลังศีรษะ เป็นพลังบุญกุศลและโชควาสนาอันยิ่งใหญ่ที
