งหัวหน้ากลุ่มฉีหลงออกมาได้ ถ้าขึ้นไป ปตอนนี้ อาศัยความสามารถของหัวหน้าน่าจะเอาชนะอีกฝ่ายได้นะ” อี้เทียนเกอเอ่ยความคิดของเขาออกมา
หลิงอี้เงียบไป เขามองฉีหลงที่ไปถึงขีดจำกัดแล้วทว่าดวงหน้ากลับไม่แสดงความรู้สึกออกมาเลยสักนิดเดียวและยังเผชิญหน้าคู่ต่อใหม่ใหม่อย่างเด็ดเดี่ยว ความเยือกเย็นสุขุมและสีหน้า ไม่มีวันยอมแพ้นั้นทำให้เขาประทับใจ…
“หัวหน้า นี่เป็นโอกาสดีนะ ถ้าเกิดเอาชนะได้ หัวหน้ากลุ่มหลิงก็บอกแล้วจะให้สวัสดิการหน่วยรบแถวหน้ากับพวกเรา เป็นประโยชน์ต่อการเติบโตของหน่วยรบพวกเรามากเลย” หรงจื้อรั่วเอง งก็เห็นด้วยกับการตัดสินใจของอี้เทียนเกอเช่นกัน
เหยียนอู๋โยวกลับยิ้มโดยไม่พูดอะไร ทว่าแววตาเผยให้เห็นว่าเขาเองก็เห็นด้วย ส่วนเถาเสี่ยวเถาสมาชิกอีกคนในหน่วยรบกำลังดูการต่อสู้บนสนามประลองอย่างหมกมุ่น ไม่ได้สังเกตเลยว ว่าเพื่อนร่วมทีมข้างกายกำลังตัดสินใจเรื่องที่สามารถส่งผลกระทบต่ออนาคตของหน่วยรบพวกเขาได้ แน่นอนว่าบรรดาเพื่อนร่วมทีมของเขาก็ไม่คิดสอบถามความเห็นของเขาเหมือนกัน ในหน่วย รบสามารถมองข้ามความเห็นของเถาเสี่ยวเถาได้
ในที่สุดหลิงอี้ก็เอ่ยปาก ดวงหน้าเขามีร่อยรอยความเย็นชาและความหยิ่งทะ
