ลานผลาญเรี่ยวแรงพวกเขาจนหมดก่อนหน้าการประลอง ถ้าเกิดทำให้ฉีหลงเข้าสู่เส้นแบ่งความเป็นความตายเพราะเหตุนี้ได้ นั่นย่อมเป็นการดีที่สุด ถ้า าเกิดเข้าไม่ได้ ก็สามารถทำให้พวกเขาจดจำความยากลำบากที่สูญเสียพละกำลังได้ ต้องทำให้พวกเขาเข้าใจว่า ระดับไม่ใช่สิ่งที่แน่นอน ถ้าเกิดมีปัจจัยภายนอก คนอ่อนแอก็สามารถเอาชนะพวกเขาไ ได้เหมือนกัน
ก็เหมือนกับที่หานจี้จวินพูดไว้ ฉีหลงลงมือแล้ว เขาที่ฝืนประคับประคองอย่างยากลำบากอยู่หลายนาที ในที่สุดก็อาศัยพรสวรรค์สัญชาตญาณสัตว์ป่าของตัวเองสัมผัสได้ถึงจุดอ่อนถึงแก่ชีวิ ตในการโจมตีของหวางเคอ
ฉีหลงเชื่อมั่นในลางสังหรณ์ของเขามาก เขาไม่ขบคิดเลยสักนิดเดียวและใช้พลังปราณจำนวนเล็กน้อยของตัวเองที่ไม่ง่ายเลยกว่าจะสะสมขึ้นมาได้ออกหมัดอย่างรุนแรงไปยังจุดที่เขาอยากโจม มตี แล้วต่อยอย่างหนักหน่วง
หวางเคอดูเหมือนไม่มีช่องโหว่เลยแม้แต่น้อย แต่ตอนที่หมัดของฉีหลงโจมตีเข้าไป หน้าอกที่เดิมทีได้รับการป้องกันอย่างดีก็เผยช่องว่างออกมา เนื่องจากการโจมตีถัดไปของเขา มือซ้ายที คอยปกป้องส่วนนั้นได้เลื่อนลงไปด้านล่าง
เสียง ‘ตูม!’ ดังขึ้น!
หมัดของฉีหลงซัดใส่หน้าอกของหวางเคออย่างแม่นยำ ถึงแม้พละกำลังนี้จะ
