ไม่มาก แต่ก็มีแรงกระแทกขัดขวางการลำเลียงเลือดของหัวใจเขา เขารู้สึกแน่นหน้าอก พลังปราณที่เดิมทีโคจรอย่างทร รงพลังถูกตัดขาด หวางเคอกระเด็นออกไปอย่างควบคุมไม่อยู่
ยังไม่ทันที่เขาจะมีโอกาสควบคุมร่างกายขณะอยู่กลางอากาศ ฉีหลงก็ทะยานตามขึ้นมาแล้ว และต่อยหมัดอันทรงพลังใส่ไหล่ของเขาอีกครั้ง ซัดหวางเคอจนลอยออกไปจากสนามประลองทันที
หวางเคอพลิกตัวกลางอากาศหนึ่งที ก่อนจะตกลงมาสู่พื้นอย่างมั่นคง ฉีหลงควบคุมเรี่ยวแรงไว้เสถียรมาก แค่ซัดหวางเคอจนกระเด็นเท่านั้น ไม่ได้ทำร้ายจนบาดเจ็บ ดังนั้นหวางเคอถึงสามา ารถลบล้างพลังนั้นทิ้งได้กลางอากาศ แล้วตกลงมาที่พื้นโดยไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย ฉีหลงลงมืออย่างปรานีทำเอาหวางเคอรู้สึกกระอักกระอ่วนใจ ถึงอย่างไรเขาอยู่บนสนามประลองก็ทุ่มส สุดกำลังไม่ได้ยั้งมือเลย
หวางเคอมองไปยังสนามประลองที่อยู่ด้านบน ใบหน้าเผยความนับถือออกมารางๆ เขาที่อยู่ด้านล่างสนามประลองโค้งกายเอ่ยขอบคุณว่า “ผมแพ้แล้ว ขอบคุณรุ่นพี่ฉีหลงที่ชี้แนะ”
สมกับเป็นนักเรียนดีเด่นสองรุ่นก่อนจริงๆ ต่อให้มีสภาพย่ำแย่ก็ไม่ใช่คนที่เขาสามารถเอาชนะได้ หวางเคออดคิดไม่ได้ว่า ถ้าเกิดสภาพร่างกายของหัวหน้ากลุ่มฉีหลงไปถึงจุ
