ามตายได้ นี่เลยทำให้หลิงห หลานจำเป็นต้องหาหนทางอื่น
หานจี้จวินตาเปล่งประกายทันใด เขารู้ดีว่าตลอดมาฉีหลงทุกข์ใจที่ทักษะการต่อสู้มือเปล่าของตัวเองติดอยู่ในขั้นสูง โดยที่ไม่มีการขยับเลยแม้แต่น้อย ไม่ว่าจะใช้วิธีการอะไรก็ไม่สามา ารถทำให้กำแพงกั้นของขั้นสูงมีเค้าลางว่าจะคลายลงได้เลยสักนิดเดียว ถึงแม้ฉีหลงจะแสดงความสามารถได้อย่างมั่นคงมาก แต่หานจี้จวินที่รู้จักเขาดียังคงสังเกตเห็นความร้อนใจนิดหน่อย ยของฉีหลงได้
นึกไม่ถึงว่าลูกพี่เองก็สังเกตเห็นความกังวลใจของฉีหลงเหมือนกัน คิดดูแล้วก่อนหน้านี้ ลูกพี่ไม่เพียงทรมานฉีหลงด้วยตัวเอง แต่ยังให้พวกเขาร่วมด้วย ตอนแรกเขารู้สึกแค่ว่าฉีหลงน่าอ อนาถเกินไปแล้ว แต่คิดไม่ถึงว่าการกระทำของลูกพี่มีเจตนาที่ลึกซึ้งอยู่ น่าเสียดายที่พวกเขาไม่รับรู้เจตนาลุ่มลึกของลูกพี่ ไม่สามารถช่วยเหลือฉีหลงให้เข้าสู่ขีดจำกัดที่แท้จริงได้
หานจี้จวินหวนนึกขึ้นมา ต่อให้พวกเขารู้ก็ลงมือโหดเหี้ยมบีบให้ฉีหลงเข้าสู่ความเป็นความตายจริงๆ ไม่ได้อยู่ดี พวกเขาไม่ใช่ลูกพี่ ตอนที่ลูกพี่ใจเหี้ยม พวกเขาก็สัมผัสได้ถึงจิตสังห หารเข้มข้นจากลูกพี่ว่าอยากฆ่าพวกเขาให้ตายจริงๆ
“ตอนนี้จะทำให้ฉีหลงเข้าสู่ขีดจำกัดนั้นไ
