ยที่มีความรักใคร่ปรากฏขึ้นมาแวบหนึ่งอย่างเงียบเชียบ
กลิ่นอายรอบตัวหมายเลขหนึ่งเย็นเยียบแล้ว เวลานี้เอง โลงน้ำแข็งที่ผนึกเสี่ยวซื่อไว้พลันแตกออก เสี่ยวซื่อกระโดดออกมาจากด้านใน ก่อนจะหัวเราะเสียงดังอย่างปลอดโปร่งและเอ่ยว่า “ไม่เป็นไรแล้ว อุณหภูมิของแผ่นชิปกลับมาเป็นปกติแล้วละ!”
“เอ๊ะ ทำไมพวกนายมาอยู่ที่นี่กันหมดเลย? ประชุมกันเหรอ? งั้นฉันไม่รบกวนแล้วนะ บ๊ายบายทุกคน” เสี่ยวซื่อเห็นจำนวนคนที่เปิดรู ก็โบกมือให้พวกเขาอย่างไม่คิดอะไรมาก วินาทีต่อมาก็หายตัวไป
“หมายเลขหนึ่ง ฝ่าบาทซื่อไม่เป็นไรจริงๆ เหรอ?” สีหน้าของหมายเลขสี่ดูเคร่งขรึมและเปลี่ยนเป็นสุขุมเย็นชาขึ้นมา เวลานี้กลิ่นอายเย้ายวนใจแต่เดิมหายไปแล้ว เพียงแต่ตอนที่เลิกคิ้วขึ้นยังคงมีเสน่ห์ที่ไม่อาจปกปิดไว้ได้เล็ดรอดออกมา
“ความรู้สึกของฝ่าบาทซื่อเยอะมากขึ้นเรื่อยๆ แล้ว บางทีเขาอาจจะถึงช่วงเวลาวิวัฒนาการอีกครั้งแล้วก็ได้” หมายเลขหนึ่งตอบ
————————
