ยคน
“หมายเลขหนึ่ง เมื่อกี้สัมผัสได้ถึงคลื่นพลังงานปั่นป่วนของฝ่าบาทซื่อปรากฏขึ้นที่นี่ เขาไม่เป็นไรใช่มั้ย” ถึงแม้ใบหน้าของหมายเลขเก้าจะไร้ความรู้สึก แต่ข้างในแววตายังคงเผยความกังวลใจอยู่รางๆ
“น้องเก้า ไม่ต้องเป็นห่วง ตราบใดที่หมายเลขหนึ่งอยู่ ย่อมไม่มีปัญหาอะไรแน่นอน” หมายเลขห้ายิ้มกว้าง ซ่อนการประจบเอาใจที่แทบจะมองไม่เห็นไว้ใต้ดวงหน้ายิ้มแย้มนี้
“ไม่เป็นไรก็ดี ฉันไปละ” หมายเลขสองที่อยู่ในความมืดมิดจนมองเห็นหน้าไม่ชัดปิดรูที่แยกออกเป็นคนแรก
“เย็นขนาดนี้ เครื่องจะไม่ค้างเหรอ” หมายเลขสามเอ่ยด้วยความกังวล ถ้าเสี่ยวซื่อเครื่องค้าง พวกเขาที่นี่ก็จะได้รับผลกระทบมหาศาลเช่นกัน
“มิติของพวกเรามั่นคงมาก ฝ่าบาทซื่อจะเกิดเรื่องได้ยังไง” หมายเลขสี่ตอบอย่างชวนมอง และยกคิ้วข้างหนึ่ง แววตาที่เต็มไปด้วยเสน่หาทอดมองลงมาในดวงตาของหมายเลขสาม
“ถ้าไม่เป็นไร งั้นฉันไปละ!” หมายเลขสามคล้ายกับมองเห็นภาพอะไรบางอย่างที่น่าสะพรึงกลัว เขารีบปิดรูของตัวเองแล้วหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย
“น่าเบื่อจริงๆ เลย แต่ว่านะ หมายเลขหนึ่ง นายปฏิบัติต่อฝ่าบาทซื่อป่าเถื่อนขนาดนี้จะไม่เป็นไรจริงๆ เหรอ?” หมายเลขสี่คล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม เบนสายตามองไปโด
